close
تبلیغات در اینترنت
جنس های ایگوانا
loading...

ایران-ایگوانا

"معرفی مصور گونه های ایگوانای چوک والا(ساورومالوس)"   (A) San Esteban Island chuckwalla (Sauromalus variu    تصویر در اندازه ی واقعی      …

معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی تاج دار

حبیب ا... احمدی بازدید : 122 سه شنبه 19 اسفند 1393 نظرات ()

 

(Fiji crested iguana (Brachylophus vitiensis))  معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی تاج دار"


ایگوانا ی فیجی تاج دار



 

نام فرانسوی: Iguane à crête de Fidji.

نام اسپانیایی: Iguana Crestada De Fiji.


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       براکی لوفوس


 

اندازه

طول کل: تا 75 سانتی متر

وزن: 300 گرم


 

شرح

ایگوانای فیجی تاج دار یک سوسمار چاق است که برای اولین بار در سال 1979 کشف شد. دکتر جان گیبونز(Dr John Gibbons) در حالی که مشغول جست و جوی گونه ی شناخته شده تر ایگوانای فیجی بند بند: Brachylophus fasciatus (که آن هم در جزیره ی فیجی یافت شد) بود، آن را کشف کرد. ایگوانای فیجی تاج دار بدنی سبز رنگ دارد و سه نوار سفید باریک در پشت آن امتداد یافته است. این در حالی است که ایگوانای فیجی بند بند، نوار هایی گسترده تر و به رنگ آبی روی بدن خود دارد. ایگوانای فیجی تاج دار نسبت به بستگان نزدیک خود بسیار بزرگ تر است و تاج برآمده ی متمایز کننده ای به طول تا 1.2 سانتی متر روی پشت خود دارد. وجه تمایز دو گونه، زمانی بیش تر نمایان می شود که بدانیم برخلاف ایگوانای فیجی بند بند، ایگوانای فیجی تاجدار قادر است به سرعت رنگ بدن خود را از سبز به سیاه تغییر دهد. 

جزییات سر ایگوانا ی فیجی تاج دار


زیست شناسی (بیولوژی)

فصل تولید مثل معمولا بین ماه های مارس و آپریل است، همچنین معاشقه و جفت گیری معمولا در ‌ٰماه ژانویه آغاز می شود. ایگوانای فیجی تاجدار در بین همه ی خزندگان، یکی از طولانی ترین دوره های انکوباسیون(بیش از هشت ماه) را دارد و در طول این مدت، جنس ماده از لانه ـ که حدودا شامل چهار تخم است ـ محافظت می کند. بچه ایگوانا ها در فصول بارانی سر از تخم بیرون آورده و آب مورد نیاز خود را با لیسیدن برگ های مرطوب به دست می آورند.

ایگواناهای فیجی تاج دار، گیاهخوارند و غذای خود را از درختان و درختچه ها به خصوص از گل های درخت (Hibiscus tiliaceus) Vau به دست می آورند.

 

محدوده

جمعیت این ایگوانا به مناطق خشک تر جزایر شمال غرب فیجی محدود می شود. شامل جزایر: Yaduataba، Monuriki و Yasawa.

 

زیستگاه

این ایگوانا ها بیش تر در زیستگاه های جنگل های ساحلی عمدتا غیر مسکونی یافت می شوند.

 

وضعیت

ایگوانای فیجی تاج دار در فهرست قرمز 2007 اتحاديه بين‌المللي حفاظت از طبيعت و منابع طبيعی(IUCN) به عنوان گونه ی در آستانه ی انقراض((Critically Endangered (CR)) طبقه بندی شده و در پیوست اول CITES فهرست شده است.

وضعیت ایگوانای فیجی تاج دار

 

تهدیدات

معمولا تحمل اندک مردم محلی عامل وحشت و تهدیدی برای ایگوانا هاست. اما در هر صورت تخریب زیستگاه، بزرگ ترین تهدید برای بقای ایگوانای فیجی می باشد. به طور خاص، از بز هایی که با هدف ارتقای کیفیت زندگی مردمان محلی فیجی به این جزیره آورده شدند،‌ می توان به عنوان یکی از عوامل تخریب کننده زیستگاه نام برد. بز ها برای چرا از درختان و درختچه های بومی، در مناطق نسبتا خالی از سکنه ی جزیره پراکنده شده و این بهشت گرمسیری را به مناظقی غیرقابل سکونت برای ایگوانا ها تبدیل می کنند.

 

حفاظت

سازمان «اعتماد ملی برای ایگوانا» (تحت حمایت باغ وحش  Tarongaو پارک های  SydneyوKula Eco در فیجی) سال هاست که برای حفظ این سوسمار اسرار آمیز کار می کند. در سال 1981 جزیره ی Yaduataba از بز ها پاکسازی و به عنوان یک منطقه ی حفاظت شده ی ملی اعلام شد. این مکان، امروزه، خانه ی چند هزار ایگوانای فیجی تاج دار است. هم چنین یک پروژه ی سه ساله به نام ایگوانای فیجی تاجدار، توسط  باغ وحش  Tarong، پارک Kula Eco، سازمان «اعتماد ملی برای ایگوانا» و سازمان های دیگر، پایه گذاری شده است. برنامه های آموزشی و پژوهشی همراه با یک برنامه ی پرورش ایگوانا در اسارت، همه بخش هایی از این طرح حفاظت چند وجهی هستند.

 


 

تصاویر بیش تر:

 

ایگوانای فیجی تاجدار ایگوانای فیجی تاج دار ایگوانای فیجی تاجدار

ایگوانا فیجی کاکل دار جزیره فیجی ایگوانای فیجی تاج دار

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای خشکی سانتافه

حبیب ا... احمدی بازدید : 133 دوشنبه 13 آبان 1392 نظرات ()

 

" معرفی کامل گونه ی ایگوانای خشکی سانتافه (Santa Fe land iguana (Conolophus pallidus)) "

 

ایگوانای خشکی سانتافه

 

همچنین با نام های Barrington land iguana و  Santa Fe Island iguanaشناخته می شود.

نام فرانسوی: Iguane terrestre de l'île Santa Fe

نام اسپانیایی: Iguana Terrestre De Barrington

 


 

اندازه:

طول: 1 متر


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       کونولوفوس


 

شرح

ایگوانای خشکی سانتافه(سانتافی) یک ایگوانای چشمگیر و تنومند می باشد که از بستگان خود یعنی ایگوانا های دریایی مشهور، که ساکن جزیره ی گالاپاگوس می باشند، کمی کم تر شناخته شده است. طول آن ها به بیش از یک متر می رسد و خار هایی دارند که از روی سر تا پشت آ ن ها کشیده شده است. ظاهر این ایگوانا ها یاد آور زمان دایناسور ها می باشد. روی سر زرد آن ها فلس های بزرگ متعددی وجود دارد که از سایر فلس هایی که بدن آن ها را می پوشاند بزرگ ترند. از گلوی این ایگوانا ها پوستی شل آزادانه آویزان است. رنگ بدن آن ها عمدتا به رنگ زرد کم رنگ به همراه بخش های قهوه ای رنگ می باشد. در جزایر گالاپاگوس دو گونه از ایگوانای خشکی یافت شده است ]به علاوه ی گونه ی ایگوانای صورتی که به تازگی کشف شده است.[ ایگوای سانتا فه را توسط رنگ زرد یکنواخت تر و خار های مشهود تر موجود روی بدن آن، می توان از خویشاوند نزدیکش یعنی Conolophus subcristatus تشخیص داد.


زیست شناسی

به خاطر این که ایگوانای خشکی سانتافه خزنده ای خونسرد است، بیش تر وقت خود را در طول روز، صرف تنظیم کردن دمای بدن خود می کند. این ایگوانا ساعت های بسیاری را در زیر نور خورشید برای آفتاب گرفتن صرف می کند و سپس برای فرار از گرمای ظهر، در زیر سایه ی کاکتوس ها، سنگ ها و درختان پناه می گیرد. در هنگام غروب، این ایگوانا ها به درون لانه های زیرزمینی خود می خزند تا  گرمای بدن خود تا در طول شب که هوا سرد تر است حفظ نمایند.

در حالی که ایگوانا های کوچک، در درجه ی اول از حشرات و سایر بندپایان تغذیه می کنند، با بالا رفتن سن، آن ها بیش تر به گیاهخواری تمایل پیدا می کنند به طوری که ایگوانا های خشکی بالغ عمدتا از کاکتوس اُپونتيا(Opuntia cacti) تغذیه می کنند. آن ها هم از میوه و هم از سطح تیغدار کاکتوس ها تغذیه می کنند؛ هرچند که گاهی اوقات می توان آن ها را در حال تراشیدن تیغ های کاکتوس توسط پنجه هایشان مشاهده کرد. کاکتوس های آبدار، در طول ماه های خشک در زیستگاه خشک ایگوانا ها، رطوبت زیاد مورد نیاز آن ها را تامین می کند. ایگوانا های بالغ با تغذیه از حشرات، صدپایان و مردار ها در کنار رژیم غذایی گیاهی خود، آن را تکمیل می کنند. 

نر های بالغ حیواناتی قلمرویی هستند و با مبارزه ی مستقیم از قلمرو ی خویش، که عرضی حدودا 20 متر دارد، دفاع می کنند و یا موفق به کسب قلمرو می شوند. ایگوانا های نر در مواجهه با نر های دیگر پشت خود را قوس داده و در تلاش برای بزرگتر جلوه دادن خود، بدن خود را متورم می کنند و سپس به شدت سر خود را به سر ایگوانای مقابل می کوبند که این کار گاهی باعث خونریزی می شود. در طول فصل جفت گیری، نر های موفق ممکن است حتی با هفت ایگوانای ماده جفت گیری کنند. هر ماده، در داخل قلمرو ی ایگوانا ی نر تخم گذاری می کند. ایگوانا های ماده لانه هایی در داخل خاک حفر کرده و داخل هر کدام بین 2 تا 25 عدد تخم می گذارند. سه تا چهار ماه بعد تخم ها به ثمر رسیده و ایگوانا های نوزاد حدود یک هفته زمان صرف می کنند تا با حفاری، خود را به بیرون از لانه برسانند. با توجه به شکارچی گری باز ها، جغد ها، مار ها و حواصیل ها، کم تر از 10 درصد از ایگوانا های نوزاد زنده خواهند ماند ولی آن هایی که زنده می مانند می توانند بیش از 50 سال عمر کنند. 

رابطه ای قابل توجه در بین ایگوانا های خشکی سانتافه و پرندگان جزیره ی سانتافه وجود دارد؛ و آن این که زمانی که ایگوانا روی چهار پای خود ایستاده و خود را بالا نگه داشته باشد، فنچ های زمینی و مرغان مقلد در اطراف، بالا و زیر بدن ایگوانا ها حرکت کرده و کنه ها و انگل ها را از سطح پوست فلسدارشان جدا می کنند.

 

محدوده

ایگوانای خشکی سانتافه تنها در جزیره ی کوچک سانتافه که با نام جزیره ی بارینگتون نیز شناخته می شود یافت می شود. این جزیره در گالاپاگوس واقع است و تنها 24 کیلومتر مربع از آن را پوشش می دهد.


جزیره ی گالاپاگوس

 

زیستگاه

هر دو گونه ی ایگوانای گالاپاگوس برای زندگی در زمین های پست خشک جزایر، سازگاری یافته اند. در سانتافه، در زیر کاکتوس(گونه های اُپونتيا) های بلند که جزیره را پوشانده اند و نیز در میان ردیف ها باریک از گیاهانی که به خصوص در فصول مرطوب، زمین را می پوشانند و به پنهان شدن ایگوانا از مقابل دیدگان کمک می کند، ایگوانای خشکی سانتافه را می توان یافت.

 

وضعیت

ایگوانای خشکی سانتافه در فهرست قرمز 2007 اتحاديه بين‌المللي حفاظت از طبيعت و منابع طبيعي(IUCN) به عنوان گونه ی آسیب پذیر (UV)طبقه بندی شده و در پیوست دوم کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در خطر انقراض (CITES)فهرست شده است.

عکس

 

تهدیدات

در گذشته حیوانات وارد شده به جزیره ی سانتافه تاثیراتی بر روی زیستگاه جزیره گذاشته اند که هر یک به نوبه ی خود تاثیراتی نیز روی ایگوانای خشکی سانتافه داشته است. به عنوان مثال بز وحشی که یک مرتبه در جزیره یافت شد، پوشش گیاهی مناطق زیادی از جزیره را که تغذیه ی ایگوانا به آن بستگی دارد، از بین برد. اما خوش بختانه، خدمات پارک ملی گالاپاگوس باعث حذف بز در سال 1971 از جزیره ی سانتافه شد. گفته شده است که شکارگری باز های گالاپاگوس و موش های صحرایی محلی(گونه Oryzomis) بر روی تعداد ایگوانا های خشکی سانتافه تاثیر گذاشته است، اما مشاهدات دانشمندان دیگر نشان می دهد که چنین نیست. هرگز دیده نشده است که موش بومی اقدام به حفر لانه هایی کند که تخم های ایگوانا در آن دفن شده است و باز های گالاپاگوس نیز فقط اقدام به شکار ایگوانا های جوان می کنند. این روند طبیعی احتمالا تهدید قابل توجهی دربر نخواهد داشت.

در حال حاظر تهدید اصلی برای ایگوانای خشکی سانتافه احتمال حضور همیشگی حیوانات شکاری است که وارد جزیره شده اند. اثرات ویرانگری که وقوع این امر می تواند در پی داشته باشد را می توان با نگاه به نتایج حضور سگ های وحشی در جزیره ی سانتا کروز نشان داد، که تقریبا باعث نابودی همه ی جمعیت ایگوانای خشکی دیگر(Galápagos land iguana) در این جزیره شد.

 

محافظت

از آن جایی که خدمات پارک ملی گالاپاگوس، باعث حذف بز وحشی از جزیره در دهه ی 1970 شد، پوشش گیاهی طبیعی به خوبی بهبود یافته و جزیره عاری از گونه ها عجیب و غریب، که ممکن است باعث تهدید ایگوانا شود، باقی مانده است. وجود پارک ملی گالاپاگوس و سایت میراث جهانی باعث شده است تا ایگوانای خشکی سانتافه از هر آنچه که جزیره ی سانتافه به طور طبیعی از آن بهره مند خواهد شد، مورد توجه و محافظت بیش تری قرار بگیرد. با این حال وجود این گونه تنها در یک جزیره ی کوچک بدین معناست که ایگوانای خشکی سانتافه همواره در وظعیتی آسیب پذیر قرار دارد و ضروری است که بر روی این خزنده ی با ابهت به خوبی نظارت شود به طوری که پس از ایجاد هرگونه تهدیدی، برای مقابله با آن اقدامات فوری صورت گیرد.

 

تصاویر بیش تر:

ایگوانای خشکی سانتافه ایگوانای خشکی سانتافه

ایگوانای خشکی سانتافه ایگوانا ی خشکی سانتافه

 ایگوانای خشکی سانتافه ایگوانای خشکی سانتافه

ایگوانای خشکی سانتافه ایگوانا ی خشکی سانتافه

ایگوانا ی خشکی سانتافه ایگوانای خشکی سانتافه

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای زمینی هیسپانیولان

حبیب ا... احمدی بازدید : 66 پنجشنبه 11 مهر 1392 نظرات ()


" معرفی کامل گونه ی ایگوانای زمینی هیسپانیولان" (Hispaniolan ground iguana (Cyclura ricordii)) 

 

ایگوانای هیسپانیولان 

 

همچنین با نام های Ricord’s ground iguana, Ricord’s iguana شناخته می شود.

نام های مترادف: Aloponotus ricordii, Cyclura ricordi

نام فرانسوی: Cyclure de Ricord, Cyclure d'Hispaniola, Iguane de Ricord

 نام اسپانیایی: La Iguana Ricordi


 

اندازه

طول نر از پوزه تا مخرج: بیش از 49.5 سانتی متر

طول ماده از پوزه تا مخرج:  بیش از 43.0 سانتی متر


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       سیکلورا


 

شرح

ایگوانای زمینی هیسپانیولان به طور قابل ملاحظه ای قدرتمند است و توسط رنگ بسیار متمایز آن و فلس های بزرگ خارداری که به صورت حلقه های عرضی در سراسر دم آن قرار گرفته اند، به سادگی قابل شناسایی می باشد. در دو طرف بدن این ایگوانا تعداد پنج تا شش نوار به رنگ خاکستری کم رنگ به طور متناوب در کنار نوار هایی به رنگ خاکستری تیره تا سیاه وجود دارد که در قسمت برآمدگی خاردار در مرکز پشت حیوان به هم می رسند. به جز این مورد که: تضاد بین رنگ های نوار های موجود روی بدن ایگوانا های نوجوان نسبت به ایگوانا های بالغ بیش تر است، الگو های رنگ بدن حیوان، به اندازه ی بسیار کمی تفاوت های فردی یا سنی را نشان می دهد.

ایگوانای هیسپانیولان 

زیست شناسی(بیولوژی)

ایگوانا های زمینی هیسپانیولان، لانه های خاکی مجزایی  برای سرپناه و تخم گذاری حفر می کنند و در طول زمان به گسترش آن ادامه می دهند. آن ها همچنین زمانی که خاک در دسترس نباشد، از تنه های توخالی درختان و حفرات سنگی نیز برای این کار استفاده می کنند. ماده ها حدودا در سن 2-3 سالگی به بلوغ جنسی می رسند و عمل تولید مثل، یک بار در سال صورت می گیرد. تخم گذاری همزمان با اولین فصل پرباران، از ماه می تا ژوئن، صورت می پذیرد و در هر لانه 2-18 تخم (به طور متوسط 11 تخم) گذاشته می شود. فرایند انکوباسیون حدود 95-100 روز پس از تخم گذاری به طول می انجامد و نوزادان همگام با دومین فصل پرباران از سپتامبر تا اکتبر، سر از تخم بیرون می آورند. اگرچه ایگوانای زمینی هیسپانیولان به صورت فرصت طلبانه از حشرات و سخت پوستان هم تغذیه می کند، ولی عمده ی غذای آن را گیاهان متنوع و بخش های مختلف گیاهان تشکیل می دهد.

 

محدوده

همان طور که از نام آن پیداست، ایگوانای هیسپانیولان در جزیره ی هیسپانیولا یافت می شود. جایی که او زیستگاه خود را با ایگوانای بزرگ تر کرگدن ((rhinoceros iguana (Cyclura cornuta cornuta)) به اشتراک می گذارد. این ایگوانا بومی این جزیره است که شامل کشور های هائیتی و جمهوری دومینیکن می شود. جمعیت ایگوانای هسپانیولان توسط مانع طبیعی(کوه های Sierra de Baoruco) به دو قسمت تقسیم می شود.

 ایگوانای هیسپانیولان

زیستگاه

ایگواناهای Cyclura حیواناتی زمینی(terrestrial) هستند و بسیاری از وقت خود را روی زمین سپری می کنند. در مقایسه با ایگواناهای کرگدنی((rhinoceros iguana (Cyclura cornuta cornuta)) ایگوانا های زمینی هیسپانیولان زیستگاه خاص تری دارند و اکثر مناطق خشک جمهوری دومینیکن را اشغال کرده اند. که در این مناطق آب و هوا به شدت فصلی است و زمین های آن به شدت با بیشه زار های اسکراب های(درخت یا بوته کوتاه و رشد نکرده) خاردار پوشیده شده است؛ به خصوص با ایکوتون(ناحیه ی انتقالی بین دو اکوسیستم) جنگل های اسکراب-خشکیده ی خاردار.

 

وضعیت

ایگوانای زمینی هیسپانیولان در فهرست قرمز 2004 اتحاديه بين‌المللي حفاظت از طبيعت و منابع طبيعي(IUCN) به عنوان گونه ی در معرض خطر بحرانی(CR A1ce + 2cd, B1 + 2ce)طبقه بندی شده و در پیوست اول کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در خطر انقراض (CITES)فهرست شده است.

 

تهدیدات

متاسفانه تهدید بزرگ پیش روی ایگوانای زمینی هیسپانیولان، تخریب و از دست رفتن زیستگاه آن به عنوان نتیجه ای از فعالیت های انسانی است. شامل: برداشت درختان پهن برگ برای تولید ذغال و سوخت چوب، چرای بیش از حد دام و لگدمال شدن گیاهان در مناطق آزاد احشام، استخراج سنگ آهک و جمع آوری غیر قانونی کاکتوس زنده برای تجارت های محلی و بین المللی. علاوه بر این، شکار این ایگوانا توسط محلی ها برای امرار معاش و نیز شکار آن توسط گوشتخواران شناخته شده از جمله سگ سانان و گربه سانان و خدنگ، تهدیدی برای این ایگوانا محسوب می شود. شکار ایگوانای زمینی هیسپانیولان برای غذا و تجارت به تدریج از اواسط  دهه ی 1970 افزایش یافته است. این گونه در برهه ای از زمان در رستوران های شرقی در سانتو دومینگو به عنوان غذایی مخصوص سرو می شد.

 

حفاظت

تجارت بین المللی ایگوانای زمینی هیسپانیولان با فهرست شدن آن در پیوست اول کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در خطر انقراض(CITES)، کنترل می شود. اگرچه قاچاق گاه به گاه حیوانات در سراسر مرز هائیتی هنوز هم رخ می دهد، اما رعایت مقررات تجارت تا حد زیادی موثر بوده است. اجرای قوانین ملی حفاظتی در جمهوری دومینیکن در چند سال گذشته بهبود یافته است، اما به اندازه ی کافی ای موفق نبوده است چراکه از پاکسازی زیستگاه طبیعی برای توسعه، نه جلو گیری به عمل می آید و نه برای آن قانونی تنظیم می شود؛ و همچنین شکار غیر قانونی ایگوانا برای تامین مواد غذایی و نیاز های بازار های محلی حیوانات خانگی همچنان ادامه دارد. با این حال  محدوده ی Isla Cabritos که برای قطع درختان، تهیه ی ذغال چوب و چرای دام، به شدت مورد استفاده قرار می گیرد در 15 سال گذشته دستخوش احیاء گسترده ی طبیعی قرار گرفته است و بهبود مدیریت محافظت از سال 1992 باعث ثبات در شرایط کنونی شده است. باغ وحش ایندیاناپولیس تا به حال برنامه کوچک و موفقی برای پرورش دادن ایگوانا در اسارت داشته است اگرچه شانس بقای ایگوانا های نوزاد در این طرح پایین بوده است. هم چنین برنامه هایی برای ایجاد مجدد کلنی های جدید پرورش ایگوانا در باغ وحش های ایندیاناپولیس و باغ وحش(Parque Zoologico Nacional (ZooDom در جمهوری دومینیکن وجود دارد. ایجاد کمپین های آموزشی آگاهی های محلی برای کاهش شکار غیرقانونی، تقویت و اجرای قوانین حفاظتی و اجرای برنامه های تحقیقاتی نظارت و بازاریابی، در هدایت تلاش های موثر حفاظتی، در آینده ضروری خواهد بود.

 

تصاویر بیش تر:

ایگوانا هیسپانیولان

 ایگوانای هیسپانیولان ایگوانای هیسپانیولان

ایگوانای هیسپانیولان ایگوانای هیسپانیولان ایگوانای هیسپانولان

ایگوانای هیسپانولان ایگوانای هیسپانولان ایگوانا هیسپانیولان

  

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی بند بند(نواری)

حبیب ا... احمدی بازدید : 245 چهارشنبه 20 شهريور 1392 نظرات ()

 

(Fiji banded iguana (Brachylophus fasciatus))  معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی بند بند"


ایگوانا ی فیجی بند بند



 

همچنین با نام ایگوانای بند بند(نواری) اقیانوس آرام جنوبی شناخته می شود.

نام مترادف:    Brachylophus brevicephalus

نام فرانسوی: Iguane à bandes de Fidji


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       براکی لوفوس


 

اندازه

طول کل: تا 80 سانتی متر


 

شرح

ایگوانای فیجی بند بند یک سوسمار فوق العاده زیبا، بزرگ و به رنگ سبز زمردی است که دلیل نام گذاری آن وجود نوارهای بسیار متفاوت عمودی عریض، به رنگ آبی تا سبز کم رنگ بر روی بدن جنس نر می باشد. برخلاف جنس نر، بدن ایگوانا های ماده معمولا به رنگ سبز یکنواخت می باشد که گاهی اوقات تعداد کمی لکه به رنگ سفید تا آبی کم رنگ روی آن مشاهده می شود. هر دو جنس دارای چشم های نارنجی تا قرمز، سوراخ های بینی لبه دار به رنگ زرد روشن و یک تاج کوتاه از فلس های برافراشته هستند که تا پایین ستون مهره های آن ها امتداد یافته است. دم بسیار بلند آن ها بیش از دو سوم طول بدن آن ها را تشکیل می دهد و برای حفظ تعادل آن ها در هنگام بالا رفتن از شاخه های درختان کاربرد دارد.

ایگوانا ی فیجی بند بند نر


زیست شناسی (بیولوژی)

ایگوانای فیجی بند بند در در طول روز فعال است و در این مدت، برای تغذیه به دنبال برگ ها، گل ها، میوه ها و گاهی اوقات حشرات می گردند، در زیر نور خورشید حمام آفتاب می گیرند و از قلمرو خود دفاع می کنند. قلمرو برای نرها بسیار اهمیت دارد و با نمایش های عمدتا بصری سعی می کنن مهاجمان را بترسانند و اغلب، این عمل با برخورد های پرخاشگرانه خاتمه می یابد. در زمان معاشقه، نر ها با تکان دادن سر و زبان زدن به بدن ماده ها آن ها را اغوا می کنند. پس از جفت گیری، ماده ها لانه ای حفر کرده و در آن سه تا شش تخم می گذارند و تخم ها را دفن می کنند. معمولا هفت تا نه ماه بعد، ایگوانا های نوزاد سر از تخم بیرون آورده و با نقب زدن لانه، با هم از آن خارج می شوند.

 ایگوانا ی فیجی بند بند

محدوده

جمعیت این ایگوانا ها در جزایر فیجی(Fiji) و تونگا(Tonga) محصور می شود و جمعیتی نیز در وانوواتو(Vanuatu) گزارش شده است.  

 

زیستگاه

این ایگوانا ها بیش تر در زیستگاه های جنگل های دست نخورده یافت می شوند. این سوسمار صرفا درختی در بالا رفتن و جهش کردن در میان شاخه های درختان بسیار خوب عمل می کند. آن ها همچنین مانند سایر ایگوانا ها شناگران خوبی هستند.

 ایگوانای فیجی بند بند ماده

وضعیت

ایگوانای فیجی بند بند در فهرست قرمز 2007اتحاديه بين‌المللي حفاظت از طبيعت و منابع طبيعي(IUCN) به عنوان گونه ی آسیب پذیر((Endangered (EN)) طبقه بندی شده و در پیوست اول CITES فهرست شده است.

عکس

 

تهدیدات

به دلیل تخریب زیستگاه ایگوانای فیجی بندبند و وجود شکارچیانی از جمله خدنگ و گربه های خانگی شناخته شده ی جزیره که آن ها و تخم هایشان را می خورند، این گونه به شدت در معرض خطر در نظر گرفته شده است.

ایگوانای فیجی بند بند 

حفاظت

ایگوانای فیجی بند بند در حال حاضر توامان بر اساس قوانین فیجی و قوانین بین المللی، تحت حفاظت کامل قرار دارد. همچنین برنامه های موفقی برای تولید مثل این گونه در اسارت وجود دارد، از جمله در باغ وحش Fear-No-More در فیجی که در پانزده سال گذشته با موفقیت این گونه را پرورش داده است و باغ وحش سان دیه گو در ایالات متحده که از سال 1965 بیش از 100 ایگوانا پرورانده است. 

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس(قسمت دوم)

حبیب ا... احمدی بازدید : 214 دوشنبه 04 شهريور 1392 نظرات ()


"معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس (Amblyrhynchus = Galapagos marine iguana) "

 

ایگوانای دریایی گالاپاگوس

 

زیستگاه

این گونه اغلب در کلنی هایی در مکان هایی که صخره های دریایی کم عمق توسط یک جزر وسیع پدیدار می شوند، و در یک خط ساحلی صخره ای زندگی می کنند. ایگوانا های دریایی در امتداد صخره های پایینی که حدود دو تا سه متر بالا تر از سطح دریا قرار دارند، در حال آفتاب گرفتن یافت می شوند اما ممکن است به ارتفاعات 80 متری هم صعود کنند. آن ها همچنین برای دفن کردن تخم های خود، نیازمند دسترسی به مناطق شنی می باشند. اگرچه جزایر گالاپاگوس در خط استوا قرار دارد، اما آب های اطراف آن که توسط جریان های اقیانوسی حمل می شود بسیار سرد است.


 ایگوانای دریایی گالاپاگوس

 

وضعیت

ایگوانای دریایی گالاپاگوس در فهرست قرمز IUCN به عنوان گونه ی آسیب پذیر((Vulnerable (VU)) طبقه بندی شده و در پیوست دوم CITES فهرست شده است. وضعیت زیر گونه ها: زیر گونه های Amblyrhynchus cristatus mertensi و A. c. nanus به عنوان گونه های در معرض خطر((Endangered (EN)) و زیر گونه هایA. c. albemarlensis، A. c. cristatus،  A. c. hassi، A. c. sielmanni وA. c. venustissimus are classified به عنوان گونه های آسیب پذیر((Vulnerable (VU)) در فهرست قرمز IUCN طبقه بندی شده اند.

 عکس

تهدیدات

ایگوانای دریایی گالاپاگوس به گونه ای تکامل یافته است که در مقابل شاهین های بومی گالاپاگوس(Buteo galapagoensis) از خود رفتار های ضد شکارچی نشان دهد، اما زندگی آن ها همچنین توسط حیوانات شناخته شده از جمله گربه، سگ و موش های صحرایی تهدید می شود. این حیوانات شکارچی ایگواناها و تخم های آن ها را خورده و به جمعیت نوزادان آن ها در بسیاری از کلنی ها تلفات زیادی وارد می آورند.

این گونه به نوسانات زیست محیطی ناشی از ال نینو نیز حساس است. این پدیده ی طبیعی به خاطر ضعیف شدن باد های تجاری رخ می دهد و در نتیجه ی آن دمای آب دریا حدود 4.3 درجه سانتیگیراد و به دنبال آن سطح دریاها و میزان بارش، افزایش می یابد. پدیده ی ال نینو به طور متوسط هر 12.3 سال یک بار اتفاق می افتد و در زمان بین سال های 1982 تا 1983 شدید ترین ال نینو در صد سال گذشته رخ داد. نوسانات محیطی و به دنبال آن هجوم یک نوع جلبک دریایی(Giffordia mitchelliae) که مانع رشد غذای معمولی گونه های ایگوانای دریای شد، دلیل مرگ 50 درصد از جمعیت آن ها است.

نشت نفت و آلودگی های دریایی نیز تهدیدات بسیار جدی برای این ایگواناها محسوب و باعث نابودی ذخایر غذایی و سواحل مخصوص لانه سازی آن ها می شود. در حادثه ی اخیر نشت نفت از نفتکش اکوادوری در سال 2001، میلیون ها لیتر نفت و سوخت وارد آب های جزایر گالاپاگوس شد. در سال بعد حدود 15 هزار ایگوانا فقط در جزیره ی سانتافه(Santa Fe) کشته شدند که بیش از 60 درصد کل جمعیت آن ها در آن جزیره بود.

 

ایگوانای دریایی گالاپاگوس

 

حفاظت

ایگواناهای دریایی گالاپاگوس در یکی از متنوع ترین مناطق زیستی جهان زندگی می کنند. جزایر گالاپاگوس برای مدت طولانی است که مورد مطاله و حفاظت قرار گرفته و در تدوین نظریه ی تکامل انتخاب طبیعی داروین تاثیر گذار بوده است. در تازه ترین اقدام، در ماه مارس سال 1998، 133 هزار کیلومتر مربع از منطقه برای حفاظت دریایی از گالاپاگوس تعیین شد که این اقدام، این منطقه را به یکی از بزرگترین مناطق حفاظت شده ی جهان تبدیل کرد. برنامه های تفصیلی حفاظت و پژوهش منطقه نیز که بر روی موضوعات: مطالعه ی اکولوژی جزایر، اثرات نوسانات محیطی بر روی گونه ها و تاثیرات انسان بر روی حیات وحش تمرکز داشته ، توسعه پیدا کرده اند.

کنترل حیوانات شکاری شناخته شده در جزایر مهم ترین و فوری ترین اقدام می باشد و پارک ملی گالاپاگوس و ایستگاه چارلز داروین در حال مقابله با این مشکل هستند. تلاش های حفاظت بلند مدت متمرکز بر روی جنبه های دیگر نیز برای بهبود وضعیت این گونه ی منحصر به فرد ضروری می باشد.

حفاظت از ایگوانای دریایی

 

ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبع: http://www.arkive.org


 

پیوست

ال نینو چیست؟ (منبع: http://www.jazirehdanesh.com)

ال‌ نينو يک پديده‌ی آب و هوايی است که با گرم شدن آب‌های سطحی اقيانوس آرام در ساحل غربی آمريکای جنوبی همراه است. هواشناسان با بررسی‌های گوناگون به اين نتيجه رسيدند که علت اين همه دگرگونی آب و هوايی، جريان آب گرم غيرطبيعی است که در اقيانوس آرام، به ويژه در ساحل پرو و اکوادور، رخ می‌دهد. علت بروز اين دگرگونی، ضعيف شدن وزش بادهای هميشگی به نام بادهای اليزه(تجارتی) است که آب‌های گرم را به سوی سواحل غربی اقيانوس آرام(يعنی به سوی شرق آسيا) می‌رانند. در نتيجه، دمای آب‌های سطحی در سواحل شرقی اقيانوس آرام( ساحل غربی آمريکای جنوبی) تا 27 درجه‌ی سلسيوس افزايش می يابد و ماهی‌ها و گياهانی که نمی‌توانند در چنين آب‌هايی زندگی کنند، از بين می‌روند.

معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس(قسمت اول)

حبیب ا... احمدی بازدید : 443 جمعه 18 مرداد 1392 نظرات ()

 

"معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس(Amblyrhynchus iguana=Galapagos marine iguana)"

 

 ایگوانای دریایی


همچنین با نام ایگوانای دریا (Sea Iguana) شناخته می شود


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       آمبلی رینوس


 

اندازه

میانگین طول جنس نر: 0.75 متر

میانگین طول جنس ماده: 0.6 متر

میانگین وزن جنس نر: 1.5 کیلوگرم

میانگین وزن جنس ماده: 0.5 کیلوگرم 


 

شرح

ایگوانا های دریایی گالاپاگوس تنها سوسمارهای دریایی در جهان می باشند. آن ها ساکن جزایر گالاپاگوس هستند و در غیاب شکارچیان پستاندار، به خوبی با محیط خشن دریایی انطباق یافته اند. هر چند این ایگواناها دارای بینی های با لبه ضیم برای تغذیه از جلبک های دریایی، دم مسطح از پهلو برای کمک به شنا کردن، و اندام قدرتمند با پنجه های قوی جهت چسبیدن به سخره ها بوده و این چنین تکامل یافته اند، اما با نگاهی سطحی ظاهر آن ها شبیه به سوسمار های بزرگ است. بدن آن ها به رنگ خاکستری تا سیاه می باشد و در طول فصل جفت گیری ممکن است لکه هایی از رنگ سبز مسی یا قرمز روی سطح بدن فلسدار آن ها نمایان شود و این می تواند به دلیل تغذیه ی آن ها از یک جلبک دریایی خاص باشد که در ماه های تابستان به گل می نشیند. این ایگوانا ها دارای فلس های پشتی به شکل ستون های هرمی سنگی هستند که از سر تا دم آن ها کشیده شده است. اگرچه نرها بزرگتر از ایگواناهای ماده به نظر می رسند، ولی هر دو جنس ظاهر مشابهی دارند. این امر در مورد ایگوانا های تازه متولد شده هم صادق است با این تفاوت که رنگ بدن آن ها معمولا تیره تر می باشد.

 ایگوانای دریایی


 

بیولوژی(زیست شناسی)

ایگوانا های دریایی گالاپاگوس در طول روز فعال هستند و چند ساعت اولیه بعد از طلوع خورشید را برای آفتاب گرفتن زیر نور خورشید به منظور آماده سازی برای فعالیت صرف می کنند. اکثر قریب به اتفاق ایگواناها در هر کلونی، هنگام وقوع بیش ترین جزر آب، تقریبا به طور انحصاری، از جلبک های دریایی مناطق جزر تغذیه می کنند و تنها پنج درصد بزرگ تر افراد برای تغذیه و اغلب در ساعات گرم ظهر به درون آب شیرجه می روند. آب این مناطق بسیار سرد است و باعث می شود ایگوانا در هنگام تغذیه به سرعت گرما از دست بدهد. این امر آن ها را مجبور می کند تا دوباره بر روی صخره ها برگشته و خود را در زیر نور خورشید گرم کنند. در واقع اندازه ی یک ایگوانا و راهی که گرما به دست آورد یا از دست بدهد، مشخص کننده ی روش تغذیه ی آن است. افراد کوچک تر، که به سرعت گرما از دست می دهند، در هنگام بیش ترین جزر آب، از گیاهان روی صخره ها تغذیه کرده، جلبک های روی سطوح را می تراشند و به ندرت در دریا شیرجه می روند؛ اما افراد بزرگ تر به زیادی آن ها گرما از دست نداده و بنابراین می توانند زمان بیش تری فعال باشند. آن ها از جلبک های دریایی آب های کم عمق با عمقی در حدود دو تا پنج متر تغذیه می کنند اما توان این را دارند که تا 25 متر پایین تر از صخره ها شیرجه رفته و بدون نیاز به رقابت با ایگوانا های دیگر از فراوانی جلبک های این مناطق بهره ببرند. آن ها در زمان تغذیه مقدار زیادی نمک محلول - که مقادیر بیش از حد آن می تواند سمی باشد- نیز مصرف می کنند. بنابراین آن ها بلور های نمک را از غده بینی خود از راه عطسه کردن دفع می کنند. فعالیت ایگوانا های دریایی بین ظهر تا اواخر شب کاهش می یابد و آن ها پیش از غروب آفتاب به شکاف ها یا زیر تخته سنگ ها بر می گردند.

 

تولید مثل این نژاد هر ساله در طی یک دوره ی سه ماهه صورت می گیرد که طی آن نر ها به دفاع از قلمرو های جفت گیری خود می پردازند. هر فرد معمولا در هر دو سال فقط یک بار جفت گیری می کند. آن ها مراقبند تا انرژی از دست ندهند و برای حفاظت از قلمرو خود روی انجام اعمالی با صرف انرژی کم تر و یا گاز گرفتن حریف تکیه می کنند. تخم گذاری بسته به موقعیت جزیره از ماه ژانویه تا آپریل صورت می گیرد. ایگوانا های ماده در محدوده ی 300 متری، درون لانه های ساخته شده در شن و ماسه یا خاکستر های آتشفشانی، با عمق 30 تا 80 سانتی متر، بین یک تا پنج عدد تخم می گذارند. ماده ها اغلب برای چند روز از لانه ها محافظت و پس از آن تخم ها را برای پایان دوره ی انکوباسیون ترک می کنند که حدود 95 روز به طول می انجامد. زمانی که ایگوانا های نوزاد از تخم بیرون بیایند شبیه ایگوانا های بالغ مینیاتوری هستند، درست مانند آن ها عمل می کنند و از مراقبت والدین بهره نمی گیرند.

 

محدوده

این ایگواناها بومی جزایر گالاپاگوس می باشند که با فاصله از سواحل آمریکای جنوبی یک مجمع الجزایر را تشکیل می دهند. این جزایر، آتشفشانی هستند و به هیچ خشکی دیگری متصل نیستند؛ بنابراین تصور می شود که ایگوانا های این جزیره حدود 10 تا 15 میلیون سال پیش از آمریکای جنوبی توسط الوار شناور روی آب وارد آن شده اند.

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای سبز(Common iguana=Green iguana)

حبیب ا... احمدی بازدید : 927 چهارشنبه 26 تير 1392 نظرات ()

 

"معرفی کامل گونه ی ایگوانای سبز(Common iguana=Green iguana)"

 

 ایگوانای سبز


همچنین با نام ایگوانای معمولی نیز شناخته می شود


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       ایگوانا


 

اندازه

میانگین طول کل: 1.2-1.7 متر

بیشینه ی طول کل: 2 متر

میانگین طول نر از پوزه تا مخرج: 35-42 سانتی متر

میانگین طول ماده از پوزه تا مخرج: 30-38 سانتی متر

وزن نر: 4 کیلوگرم

وزن ماده: 1.2-3.0 کیلوگرم


 

شرح

ایگوانای سبز به خاطر محبوبیت آن در باغ وحش ها و وجود افرادی که به صورت خصوصی از آن نگهداری می کنند، یکی از شناخته شده ترین خزندگان می باشد. ایگوانای سبز دارای ظاهری بسیار منحصر به فرد است، همراه با یک سر بزرگ، غبغب برجسته و تاج چشمگیری از تیغ های شانه مانند به بلندی حدود سه سانتی متر که از مرکز پشت تا مرکز دم قرار گرفته. همان گونه که از نام آن پیداست، ایگوانای سبز معمولا سبز رنگ است(از سبز تیره، سبز چمنی گرفته تا فیروزه ای روشن)، در قسمت های شمالی محدوده ی زیست ایگوانا ممکن است ایگواناهایی به رنگ نارنجی روشن دیده شوند. رنگ ایگوانا -به خصوص زمانی که جوان است- ممکن است بر اساس دمای هوا، متغیر باشد. هنگامی که هوا گرم است ایگوانا به رنگ سبز روشن و هنگام سردی هوا رنگ آن تیره و کدر است. پوست فلس دار ایگوانای سبز یا به رنگ یکنواخت و یا همراه الگو های راه راه مشکی یا قهوه ای متضاد می باشد. ایگوانای سبز نر را از طریق تاج خاردار برجسته تر، سر بزرگ تر، منافذ استخوان ران مشخص تر و مجرای دفع وسیع تر می توان از ایگوانای ماده تشخیص داد.

 ایگوانای سبز

بیولوژی(زیست شناسی)

ایگوانای سبز در درجه ی اول درخت زی می باشد. این خزنده برای خوردن برگ گیاهان تخصص یافته است و از برگ های لطیف و گل ها ی گزیده ای از درختان، درختچه ها و پوشش گیاهی بوته ای تغذیه می کند. ایگوانای سبز بیش از 90 درصد زمان بی حرکت است و هنگامی که اقدام به حرکت کند بسیار آهسته قدم بر می دارد. با این وجود ایگوانای سبز در صورت لزوم و برای فرار از دست شکارچیان قادر است به سرعت بدود و در آب شیرجه بزند و توانایی شنا کردن عالی خود را به نمایش بگذارد. به این دلیل است که ایگوانا ترجیح می دهد زیستگاهش نزدیک نهر ها باشد.

در طول فصل جف گیری قلمرو ایگوانا به شدت برایش اهمیت پیدا کرده و از آن در برابر مزاحمان دفاع می کند. اگر ایگوانای سبز وارد قلمرو دیگر ایگوانا ها شود در ابتدا با تکان دادن سر، از آن ملاقات می کنند که به منزله ی یک عمل تهدید آمیز می باشد. پس از این عمل ممکن است مراسم تهدید گسترده ای آغاز شود که طی آن ایگوانا ها بدن خود را صاف و قائم و تاج پشتی خود را راست کرده تا ظاهر بزرگ تری پیدا کنند. اگر در این زمان نزاع پایان نیابد مبارزه ای جدی به همراه آسیب های بدنی آغاز می شود. غبغب ایگوانا نیز که می تواند توسط یک استخوان در گردن پایین بیاید، در نمایش های تهدید آمیز و همچنین برای برقراری ارتباط با ایگوانا های سبز دیگر استفاده می شود.

تولید مثل ایگوانای سبز در طول فصول خشک صورت می گیرد، در طول زمانی که یک ایگوانای نر که روی قلمرو خود تعصب پیدا کرده است، آن را با چند ایگوانای ماده اشغال می کند. یک یا دو ماه پس از جفت گیری، ایگواناهای ماده به سوی مکان لانه های جمعی حرکت می کنند جایی که آن ها در یک زمان واحد 17 تا 76 تخم در لانه های حفر شده در زمین می گذارند. ایگواناهای تازه متولد شده، سه ماه پس از انکوباسیون، همزمان با شروع فصل بارانی از لانه ها بیرون می آیند. این یک راهبرد برای اطمینان از فراوانی پوشش گیاهی و غذا برای رشد بچه ایگوانا و تغذیه از آن می باشد. ایگواناهای نوزاد به طور باور نکردنی در معرض شکار شدن توسط شکارچیانی چون دیگر خزندگان، پرندگان و پستانداران می باشند و تنها 2.6 درصد از آن ها به سن یک سالگی می رسند. ایگوانای سبز در سن دو تا سه سالگی به بلوغ جنسی می رسد.

 

محدوده

ایگوانا های سبز توزیع گسترده ای دارند اعم ازایالت های مکزیک از جمله Sinaloa و وراکروز در آمریکای مرکزی و در آمریکای جنوبی شامل پرو، پاراگوئه و شمال آرژانتین، از جله بسیاری از جزایر neotropical در جنوبی ترین نقاط محدوده زیست ایگوانا.

 

زیستگاه

ایگوانا های سبز اغلب ساکن جنگل های مناطق استوایی نزدیک به آب هستند که حدود 1000 متر از سطح دریا ارتفاع دارند. ایگوانا های سبز از مناطقی در اعماق جنگل که در آن جا نور خورشید -که برای پرورش تخم ها مورد نیاز است- نمی تواند به زمین برسد، پرهیز می کنند.

 

وضعیت

نام ایگوانای سبز در ضمیمه ی دوم از CITES ذکر شده است.

 

تهدید

در سراسر آمریکای لاتین، ایگوانای سبز به خاطر پوست زیبا و ارزشمند برای تجارت، گوشت با ارزش و تخم هایش شکار می شود. ایگوانای سبز یکی از خزندگان neotropical است که اغلب به عنوان غذا برای خوردن خانواده یا فروش، به وسیله ی تفنگ یا توسط سگ شکار می شود. آن ها هم چنین به صورت زنده اسیر می شوند –به تازگی ایگوانا های نوزاد برای تجارت حیوانات خانگی صادر می شوند. اگر چه ایگواناهای ماده ممکن است پس از باز کردن بدن شان برای استخراج تخم ها، آزاد شوند، ولی پس از آن خواهند مرد. این سطح از بهره برداری همراه با جنگل زدایی باعث نابودی جمعیت ایگوانای سبز در بعضی از نقاط محدوده ی زیست آن شده است.

 

 محافظت

تعدادی پروژه در آمریکای لاتین در حال انجام است که طی آن ایگوانا ها را در اسارت تکثیر کرده و سپس آن ها را به منظور جبران کاهش جمعیت ایگوانا ها  به حیات وحش باز می گردانند. به عنوان مثال: در Kekoldi Indigenous در کاستاریکا و پناهگاه حیات وحش Monkey Bay در بیلز. نام ایگوانای سبز همچنین در ضمیمه ی دوم کنوانسیون تجارت بین المللی گونه های در خطر انقراض (CITES) ذکر شده است، به این معنی که هر گونه تجارت بین الملل، برای اطمینان از سازگار بودن با بقای گونه باید به دقت مورد بازبینی قرار گیرد.

 حفاظت از ایگوانا

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای دلی کاتیسیمز(Lesser Antillean=delicatissima)

حبیب ا... احمدی بازدید : 50 جمعه 21 تير 1392 نظرات ()

 

"معرفی کامل گونه ی ایگوانای دلی کاتیسیمز(Lesser Antillean=delicatissima)"

 

ایگوانای دلی کاتیسیمز

 


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیا

سرده:       ایگوانا


 

اندازه

نر از پوزه تا مخرج: 43 سانتی متر

ماده از پوزه تا مخرج: 39 سانتی متر

وزن نر: 5/3 کیلوگرم

وزن ماده: 6/2 کیلوگرم


 

شرح

ایگوانای  Lesser Antillean(ایگوانای delicatissima) نر فلس های بزرگی دارد که در طول پشت و روی غبغب آن خودنمایی می کنند. رنگ نر ها غالبا از سبز تا رنگ خاکستری تیره است، و در اثر هیجانات در زمان تحریک جنسی، گونه ها به رنگ صورتی و فلس های دو طرف سر به رنگ آبی کم رنگ در می آید. بدن ماده ها به طور قابل ملاحظه ای رنگی تر و به رنگ سبز روشن یکنواخت است سر آن ها کم رنگ و دم شان قهوه ای می باشد. ایگواناهای نوزاد و جوان نیز به رنگ سبز روشن می باشند ولی از فک تا شانه ی آن ها به رنگ سفید کمی براق می باشد و سه تیغ عمودی سفید در دو طرف بدن خود دارند. آن ها هم چنین رنگ قهوه ای مختصرا براقی دارند که در موقع استرس به رنگ تیره تبدیل می شود. با افزایش سن، رنگ سفید مختصر براق در بدن آن ها و توانایی تغییر رنگ شان را از دست داده و دمشان به رنگ قهوه ای در می آید. این تغییرات از نوک دم شروع می شود تا به رنگ اصلی برسند.

 ایگوانای دلی کاتیسیمز

بیولوژی(زیست شناسی)

ایگواناهای نر Lesser Antillean در یک سلسله مراتب قدرت قرار دارندو قوی ترین فرد را با رنگ خاکستری تیره آن به راحتی می توان تشخیص داد. قرار گرفتن در این موقعیت قدرتمند که به ایگوانا امکان می دهد به راحتی به ایگواناهای ماده دسترسی داشته باشد از طریق نمایش هایی شامل: راه رفتن به جانب و به دنبال آن مسابقه هل دادن سر-به-سر به همراه دم های قوس داده شده امکان می یابد. با وجود این که مبارزه بین نر ها نادر است اما می تواند بیسار شدید باشد. هر نر غالب در طول فصل جفت گیری فعالانه از یک منطقه ی کوچک شامل یک تا هفت ایگوانای ماده دفاع و از دخالت سایر نر ها با بالا و پایین کردن سر جلوگیری می کند. برای اطمینان از این که ایگوانا های نوزاد به مقدار زیادی غذا در اختیار داشته باشند، تولید مثل همزمان با رشد گیاهان در فصل های مرطوب صورت می گیرد. ایگوانا های ماده ممکن است برای مهاجرت به لانه های گرم شنی، تا 900 متر از محدوده خانه خود دور شوند. و در آن جا در فضایی به طول یک متر بین 8 تا 18 عدد تخم می گذارند. تونل حفر شده ی لانه به اتاق هایی ختم می شود که درست به اندازه ای جا دارد که ایگوانای ماده بتواند در آن به دور خود بچرخد. تخم ها با حرارت خورشید به مدت سه ماه آماده و پس از این مدت نوزادان ایگوانا سر از تخم بیرون آورده و در پوشش گیاهی اطاف پراکنده می شوند. ایگواناهای جوان به طور عمده روی زمین و در مناطقی حاوی غذا، با پوشش گیاهی ضخیم برای حفاظت و دارای مکان هایی برای آفتاب گرفتن زندگی می کنند. با افزایش سن، ایگوانا های Lesser Antillean زمان خود را در ارتفاعات بالاتر روی درختان سپری می کنند. این ایگواناها در سن حدود سه سالگی به بلوغ جنسی می رسند اما نر ها تا زمانی که به قدرت نرسند قادر به جفت گیری نخواهند بود. ایگوانای Lesser Antillean تا 15 سال عمر می کند.

تغذیه این ایگوانا ها عمدتا در صبح صورت می گیرد. آن ها از برگ، گل و میوه ها تغذیه می کنند و ممکن است از گونه هایی از گیاهان سمی هم تغذیه کنند. به همان میزان که در فصول مرطوب میوه ها فراوان تر می شوند، تغذیه ی آن ها از میوه ها بیش تر می شود اما زمانی که امکان داشته باشد از گوشت نیز تغذیه می کنند. تخم های ایگوانایLesser Antillean  توسط مارها، پرندگان، صاریغ ها و سوسمار ها خورده می شود اما بزرگسالان به جز توسط انسان، در خطر شکار شدن قرار ندارند.

 

محدوده زیست

در تمام محدوده ی Lesser Antilles از کارائیب، ایگوانا ی Lesser Antilles در حال حاضر فقط در محدوده ی جزایر شمال Lesser Antilles یافت می شود. شامل آنگویلا، St. Martin، St. Eustatius، St. Barthélemy، آنتیگوا(Antigua)، جزیره گودالوپ(Guadeloupe)، دومینیکا(Dominica) و مارتینیک(Martinique).

 

محل سکونت

ایگوانایLesser Antillean در زمین های جنگلی درخت یا بوته های کوتاه و رشد نکرده، جنگل حرا و جنگل های بارانی کم ارتفاع با ویژگی های گوناگون زندگی می کنند.

 

وضعیت

ایگوانای Lesser Antillean به عنواع گونه ی در معرض خطر(EN) در فهرس قرمزIUCN  طبقه بندی و در پیوست دوم CITES ذکر شده است.

 عکس

محافظت

ایگوانای Lesser Antillean به طور قانونی از شکار در سراسر محدوده خود حفاظت می شود اما اجرای قانون محدود است و فقط در یک منطقه ی حفاظت شده (پارک ملیCabrits در دومینیکا) اجرا می شود. پیشنهادات برای ایجاد ذخایر طبیعی در مناطق دیگر از محدوده ی ایگوانای Lesser Antillean روند رو به جلو داشته است و پژوهش در زمینه های زیست شناسی جمعیت، محیط زیست و برنامه های مدیریت حفاظت از محیط زیست در جریان است. برنامه های تخم کشی و تولید مثل در Durrell Wildlife Conservation Trust، باغ وحش ممفیس و باغ وحش سن دیگو در حال اجرا است.

 

حفاظت از ایگوانا

ترجمه: (حبیب ا...احمدی)                  منبع: arkive.org

  

هفت نکته کلی در مورد ایگوانای جامائیکایی

حبیب ا... احمدی بازدید : 52 چهارشنبه 19 تير 1392 نظرات ()

 "هفت نکته کلی در مورد ایگوانای جامائیکایی"

 

 ایگوانای جامائیکایی

 ایگوانای جامائیکایی

1) ایگوانای جامائیکایی (Cyclura Collei) بومی جامائیکا است.

2) همان طور که از نام آن پیدا است، ایگوانای جامائیکایی تنها در جامائیکا و در یک منطقه ی کوچک در جنوب شرقی جزیره یافت می شود.

3) ایگوانای جامائیکایی بزرگترین حیوان خشکی بومی جامائیکااست.

4) در سال 1948، ایگوانای جامائیکایی منقرض شده در نظر گرفته شده است.

5) ایگوانای جامائیکایی یکی از در معرض خطر ترین خزندگان در جهان است.

6) در سال 1990، ایگوانای جامائیکایی توسط Mr. Edwin Duffus که در حال شکار خوک در Hellshire Hills, St. Catherine بود دوباره کشف شد.

7) حتی با وجود یک برنامه ی حفاظت از محیط زیست فعال، ایگوانای جامائیکایی در فهرست انقراض اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN)  قرار دارد. 

 

ترجمه: (حبیب ا... احمدی)

منابع: http://digjamaica.com ، http://www.arkive.org

 

 

معرفی مصور گونه های ایگوانای چوک والا(ساورومالوس)

حبیب ا... احمدی بازدید : 71 سه شنبه 18 تير 1392 نظرات ()

 

"معرفی مصور گونه های ایگوانای چوک والا(ساورومالوس)"

 

(A) San Esteban Island chuckwalla (Sauromalus variu 

 

تصویر در اندازه ی واقعی                                                     تصویر در اندازه ی واقعی 

 

تصویر در اندازه ی واقعی                                                     تصویر در اندازه ی واقعی 

 

(B) Spiny chuckwalla (Sauromalus hispidus

 

تصویر در اندازه ی واقعی                                                     تصویر در اندازه ی واقعی 

 

تصویر در اندازه ی واقعی                                                     تصویر در اندازه ی واقعی 



تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 148
  • کل نظرات : 78
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 66
  • آی پی امروز : 22
  • آی پی دیروز : 31
  • بازدید امروز : 89
  • باردید دیروز : 179
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 486
  • بازدید ماه : 804
  • بازدید سال : 12,426
  • بازدید کلی : 121,058