close
تبلیغات در اینترنت
iran iguana
loading...

ایران-ایگوانا

UVB   ایگوانای شما به یک منبع گرما برای آفتاب گرفتن نیاز دارد که معمولا با بعضی از انواع لامپ ها تامین می شود. ولی آن ها به یک منبع خاص تولید…

معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی تاج دار

حبیب ا... احمدی بازدید : 122 سه شنبه 19 اسفند 1393 نظرات ()

 

(Fiji crested iguana (Brachylophus vitiensis))  معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی تاج دار"


ایگوانا ی فیجی تاج دار



 

نام فرانسوی: Iguane à crête de Fidji.

نام اسپانیایی: Iguana Crestada De Fiji.


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       براکی لوفوس


 

اندازه

طول کل: تا 75 سانتی متر

وزن: 300 گرم


 

شرح

ایگوانای فیجی تاج دار یک سوسمار چاق است که برای اولین بار در سال 1979 کشف شد. دکتر جان گیبونز(Dr John Gibbons) در حالی که مشغول جست و جوی گونه ی شناخته شده تر ایگوانای فیجی بند بند: Brachylophus fasciatus (که آن هم در جزیره ی فیجی یافت شد) بود، آن را کشف کرد. ایگوانای فیجی تاج دار بدنی سبز رنگ دارد و سه نوار سفید باریک در پشت آن امتداد یافته است. این در حالی است که ایگوانای فیجی بند بند، نوار هایی گسترده تر و به رنگ آبی روی بدن خود دارد. ایگوانای فیجی تاج دار نسبت به بستگان نزدیک خود بسیار بزرگ تر است و تاج برآمده ی متمایز کننده ای به طول تا 1.2 سانتی متر روی پشت خود دارد. وجه تمایز دو گونه، زمانی بیش تر نمایان می شود که بدانیم برخلاف ایگوانای فیجی بند بند، ایگوانای فیجی تاجدار قادر است به سرعت رنگ بدن خود را از سبز به سیاه تغییر دهد. 

جزییات سر ایگوانا ی فیجی تاج دار


زیست شناسی (بیولوژی)

فصل تولید مثل معمولا بین ماه های مارس و آپریل است، همچنین معاشقه و جفت گیری معمولا در ‌ٰماه ژانویه آغاز می شود. ایگوانای فیجی تاجدار در بین همه ی خزندگان، یکی از طولانی ترین دوره های انکوباسیون(بیش از هشت ماه) را دارد و در طول این مدت، جنس ماده از لانه ـ که حدودا شامل چهار تخم است ـ محافظت می کند. بچه ایگوانا ها در فصول بارانی سر از تخم بیرون آورده و آب مورد نیاز خود را با لیسیدن برگ های مرطوب به دست می آورند.

ایگواناهای فیجی تاج دار، گیاهخوارند و غذای خود را از درختان و درختچه ها به خصوص از گل های درخت (Hibiscus tiliaceus) Vau به دست می آورند.

 

محدوده

جمعیت این ایگوانا به مناطق خشک تر جزایر شمال غرب فیجی محدود می شود. شامل جزایر: Yaduataba، Monuriki و Yasawa.

 

زیستگاه

این ایگوانا ها بیش تر در زیستگاه های جنگل های ساحلی عمدتا غیر مسکونی یافت می شوند.

 

وضعیت

ایگوانای فیجی تاج دار در فهرست قرمز 2007 اتحاديه بين‌المللي حفاظت از طبيعت و منابع طبيعی(IUCN) به عنوان گونه ی در آستانه ی انقراض((Critically Endangered (CR)) طبقه بندی شده و در پیوست اول CITES فهرست شده است.

وضعیت ایگوانای فیجی تاج دار

 

تهدیدات

معمولا تحمل اندک مردم محلی عامل وحشت و تهدیدی برای ایگوانا هاست. اما در هر صورت تخریب زیستگاه، بزرگ ترین تهدید برای بقای ایگوانای فیجی می باشد. به طور خاص، از بز هایی که با هدف ارتقای کیفیت زندگی مردمان محلی فیجی به این جزیره آورده شدند،‌ می توان به عنوان یکی از عوامل تخریب کننده زیستگاه نام برد. بز ها برای چرا از درختان و درختچه های بومی، در مناطق نسبتا خالی از سکنه ی جزیره پراکنده شده و این بهشت گرمسیری را به مناظقی غیرقابل سکونت برای ایگوانا ها تبدیل می کنند.

 

حفاظت

سازمان «اعتماد ملی برای ایگوانا» (تحت حمایت باغ وحش  Tarongaو پارک های  SydneyوKula Eco در فیجی) سال هاست که برای حفظ این سوسمار اسرار آمیز کار می کند. در سال 1981 جزیره ی Yaduataba از بز ها پاکسازی و به عنوان یک منطقه ی حفاظت شده ی ملی اعلام شد. این مکان، امروزه، خانه ی چند هزار ایگوانای فیجی تاج دار است. هم چنین یک پروژه ی سه ساله به نام ایگوانای فیجی تاجدار، توسط  باغ وحش  Tarong، پارک Kula Eco، سازمان «اعتماد ملی برای ایگوانا» و سازمان های دیگر، پایه گذاری شده است. برنامه های آموزشی و پژوهشی همراه با یک برنامه ی پرورش ایگوانا در اسارت، همه بخش هایی از این طرح حفاظت چند وجهی هستند.

 


 

تصاویر بیش تر:

 

ایگوانای فیجی تاجدار ایگوانای فیجی تاج دار ایگوانای فیجی تاجدار

ایگوانا فیجی کاکل دار جزیره فیجی ایگوانای فیجی تاج دار

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

آسیب دیدگی دم ایگوانا(قسمت دوم)

حبیب ا... احمدی بازدید : 302 جمعه 22 آذر 1392 نظرات ()

 

" شکستگی دم ایگوانا و جراحی به منظور قطع کردن آن (قسمت دوم) "

 

 

دامپزشک چگونه ایگوانای من را که دم خود را از دست داده، درمان می کند؟ 

تا این مرحله فرض می کنیم که شما ایگوانای خود را برای بررسی به مطب دامپزشک برده اید. اما گام بعدی چیست؟ دامپزشک عفونت یا شکستگی/جراحت را بررسی می کند و تصمیم می گیرد که آیا می توان آن را با دارو درمان کرد و یا این که دم ایگوانا باید قطع شود. اگر نوک دم ایگوانا آلوده شده و آلودگی فقط در بخش کوچکی از آن باشد، ممکن است دامپزشک تصمیم بگیرد آن را با آنتی بیوتیک و احتمالا با استفاده از DMSO(دی متیل سولفوکساید) درمان کند. DMSO یک ماده ی شیمیایی و محصولی جانبی از تولید خمیر چوب می باشد و چیزی نیست که به راحتی مورد استفاده قرار گیرد. اگر آن را روی پوست خود بمالید، مزه ای مانند طعم سیر را در دهان خود احساس خواهید کرد. این دارو برای درمان عفونت های جزئی استفاده می شود، چراکه جریان خون را بالا می برد. حتی انسان ها هم از این دارو استفاده می کنند از جمله بیماران دیابتی که زخم های آن ها به دلیل بروز اختلال گردش خون ناشی از بیماری، التیام نمی یابد. با استفاده از بیش تر آنتی بیوتیک ها، که توسط جریان خون به منطقه ی عفونی منتقل می شوند، این احتمال وجود دارد که قطع کردن دم دیگر ضروری نباشد. با این حال اگر منطقه ی آلوده، برای درمان با این روش بیش از حد بزرگ باشد و اگر در استفاده از این روش درمان، عفونت مکررا بازگردد، آنگاه روش درمانی قطع عضو، انتخاب خواهد شد.

در هنگام شکستگی دم، شانس کم تری نسبت به زمانی که دم عفونت می کند برای اجتناب از قطع عضو وجود دارد. در واقع راهی برای آتل بندی(اسپلینت کردن) دم ایگوانا وجود ندارد و درست مانند سعی بر اسپلینت کردن دم گربه، آتل بندی دم ایگوانا نیز به طور ایده آل جواب نمی دهد. اگر شکستگی دم ایگوانا با پارگی پوست دم همراه نباشد، اگر جریان خون خارج از محل شکستگی طبیعی به نظر برسد و سرانجام اگر زاویه ی شکستگی زیاد نباشد، ممکن است دامپزشک راه قطع عضو را انتخاب نکرده و اجازه دهد تا زخم دم، خودش التیام یابد. البته در این مورد ممکن است دامپزشک آتلی از وسایل موجود در مطب خود مانند چوب زبان(آبسلانگ چوبی) و گاز پانسمان درست کرده و روی دم ایگوانا قرار دهد تا شاید در درمان دم ایگوانا به شکل راست و صاف موثر باشد. به هر حال این احتمال هست که پس از درمان، یک پیچ خوردگی در ناحیه ی دم ایگوانای شما  و به عنوان مدرکی از شکستگی آن به وجود آید. در مواردی که شکستگی دم ایگوانا با پارگی پوست آن همراه نباشد، محل شکستن دم نیز می تواند در تصمیم دامپزشک برای قطع عضو ایگوانا و یا عدم انجام آن موثر باشد. شکستگی هایی در نقاط بالاتر دم نسبت به شکستگی هایی که در انتهای آن اتفاق می افتد، شانس بیش تری برای آتل بندی و درمان شدن دارند، صرفا به این دلیل که انتهای دم تمایل بیش تری برای حرکت به اطراف و ضربه زدن به اشیاء دارد.

اگر شکستگی دم ایگوانا پوست آن را نیز پاره کرده باشد، به احتمال زیاد نیاز به قطع عضو ایگوانا وجود دارد. دو راه برای انجام این کار موجود است. اگر شکستگی ناقص باشد، دامپزشک می تواند با کامل کردن بریدگی از میان شکستگی کار را به سرانجام برساند. انتخاب دیگر این است که دامپزشک نقاط شکست طبیعی را در دم ایگوانا یافته و دم را از میان آن خط اتصال با جدا کردن بند قطع کند(جدا کردن استخوان ها به جای برش از میان خود استخوان). انجام این کار نسبت به قطع عضو از میان دم و از یک نقطه ی شکستگی غیر طبیعی، اغلب بیش تر دم را تشویق و ترغیب به رشد مجدد می کند. در مورد رشد مجدد، در این مقاله بیش تر بحث خواهد شد.

در بسیاری از موارد قطع عضو، چندین گزینه برای بیهوش کردن ایگوانا قبل از عمل وجود دارد. در موارد جزئی یعنی زمانی که نیاز است تنها قطعه ی کوچکی از انتهای دم ایگوانا جدا شود اغلب تنها یک عامل بی حس کننده به ایگوانا تزریق می شود. یک حوله به خوبی دور ایگوانا پیچیده و او در جای خود نگه داشته می شود تا از انجام حرکات غیر منتظره توسط او جلوگیری شود . سپس دم ایگوانا در موارد آلودگی دم، از قسمت بافت سالم و در موارد جراحت آن، از هر نقطه ای که تصمیم گیری شده باشد، قطع می شود. معمولا خونریزی با پودر بنداور خون متوقف شده و سپس پودر از روی زخم تمیز می شود. نوک دم ایگوانا پس از قطع عضو برای یک دوره ی زمانی حدودا 24 ساعته پانسمان می شود. مراقبت های بعدی شامل تمیز کردن زخم با یک پاک کننده ی ضد باکتری ملایم مانند بتادین و استفاده از یک کرم آنتی بیوتیک قوی(معمولا سولفادیازین نقره(Silvadene)) می باشد. Silvadene نام  یک کرم است که معمولا برای افرادی که دچار سوختگی های شدید شده اند استفاده می شود و از آنتی بیوتیک های سه گانه معمولی که شما می توانید از داروخانه های محلی تهیه کنید، قوی تر است.

در موارد شدید تر، که قطع عضو از نقاط بالاتری صورت می گیرد، علاوه بر داروی بیهوشی موضعی، آرام بخش نیز به ایگوانا تزریق می شود. وظیفه ی آرام بخش دو برابر است، چنانکه هم ایگوانا را برای جلوگیری از حرکت آن آرام کرده و هم در طول عمل جراحی به عنوان یک مسکن درد عمل می کند. به طور کلی هنگام قطع دم از نقاط بالایی، پوست انتهایی زخم بخیه می شود. بنابراین توجه و مواظبت در مرحله ی نقاهت، در واقع فقط مستلزم تمیز و خشک نگه داشتن زخم می شود. ممکن است نیاز به استفاده از پماد یا کرم آنتی بیوتیک باشد یا نباشد همان طور که امکان دارد به ایگوانا آنتی بیوتیک تزریق بشود یا خیر. این امر بستگی به علت قطع عضو(آسیب دیدگی یا جراحت) و شرایط کلی ایگوانا دارد.

 

قطع شدن دم ایگوانا

عکس بالا مربوط به ایگوانایی است که به تازگی دم آن در مطب یک دامپزشک قطع شده است. ایگوانا با تزریق داروی آرام بخش آرام شده است. خوش بختانه به لطف مراقبت شایسته از این ایگوانا، صاحب او بلافاصله پس از مشاهده ی علائم عفونت دم در حیوان، او را نزد دامپزشک برده است. عکس از مایک کوهن(Mike Cohen).

 

در مورد قطع عضو های شدید تر که ناشی از یک آسیب تروماتیک[1] از جمله حمله ی سگ یا ایگوانایی دیگر است، اغلب در کنار قطع دم، نیاز به بخیه زدن آسیب های دیگر نیز هست. در این موارد ایگوانا با تجویز یک داروی بیهوشی(معمولا گاز بیهوشی) به طور کامل بیهوش می شود، درست مانند انسان و یا حیوانات خانگی که[با بیهوشی عمومی] تحت عمل جراحی قرار می گیرند. در این موارد توجه و مواظبت در مرحله ی نقاهت با توجه به شدت صدمات وارده متفاوت است، اما ذکر این نکته کفایت می کند که برای اطمینان از حصول نتایج خوب و بهبود ایگوانا، به سعی و تلاش صاحبان ایگوانا برای مراقبت از حیوان خانگی خود نیاز است.

 

بیهوش کردن ایگوانا

 

اگر قطع عضو از وسط دم ایگوانا صورت گیرد ممکن است نیاز به بخیه زدن باشد یا نباشد. در حقیقیت تصمیم گیری در این زمینه به نظر پزشک و اطلاعات شما به عنوان صاحب ایگوانا بستگی دارد. همانطور که قبلا اشاره شد، بخیه کردن انتهای دم در هنگام قطع کرن انتهای آن، مانع از رشد دم می شود. در مواقع قطع دم ایگوانا از نقاط بالاتر لازم است که شما با دامپزشک در مورد جوانب منفی یا مثبت باز گذاشتن زخم بحث کنید. از جوانب مثبت این امر امکان رشد مجدد دم، و از جوانب منفی آن امکان مداوا و بهبود مشکل تر زخم به دلیل اندازه ی آن است.

ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبعhttp://www.greenigsociety.org

 


پیوست(منبع:ویکی پدیا):

[1]: تروما(به انگلیسی: Trauma)‏ در دانش پزشکی به هر نوع ضربه، جراحت، شوک٬ آسیب و حادثه وارد شده بر بدن انسان گفته می‌شود با این شرط که از خارج به بدن وارد شود و عامل درونی یا بیماری در بدن علت ایجاد آسیب نباشد.

آسیب دیدگی دم ایگوانا(قسمت اول)

حبیب ا... احمدی بازدید : 169 دوشنبه 06 آبان 1392 نظرات ()

 

" شکستگی دم ایگوانا و جراحی به منظور قطع کردن آن (قسمت اول) "

 

 

یکی از رایج ترین سوالات اضطراری که در مورد ایگوانا پرسیده می شود این است: "دم ایگوانای من کنده شده است! چه کار باید بکنم؟" در این مقاله ما قصد داریم در قالب سه قسمت به این موضوع بپردازیم که چرا و چگونه دم ایگوانا می شکند، در مورد مراقبت از ایگوانا در مرحله ی نقاهت بحث کنیم و درمان مورد نیاز برای آسیب های جدی تر دم ایگوانا و عفونت آن را بررسی کنیم.

 

به چه دلایلی ایگوانا ها دم خود را از دست می دهند؟ مانند بسیاری از سوسمار ها، ایگوانا ها قادرند دم خود را انداخته و یا به طور خود به خود جدا کنند. ایگوانا ها در دم خود گروهی ماهیچه دارند که به صورت خاصی به مهره ها متصل شده اند. در این مناطق دم ایگوانا راحت تر شکسته می شود مثلا زمانی یک شکارچی با چنگال های خود دم ایگوانا را نگه دارد این اتفاق می افتد. در طبیعت حمله ی شکارچیان به احتمال زیاد باعث شکستن دم ایگوانا می شود. قطعه جدا شده از دم، برای منحرف کردن توجه شکارچی، شروع به حرکت های شلاقی و لول خوردن کرموار می کند؛ و در این مدت ایگوانا به سمت پناهگاهی امن در حال حرکت است. در اسارت، دلایل بسیاری وجود دارند که می توانند باعث شوند که ایگوانا دم خود را از دست بدهد. گاهی اوقات خود ایگوانا با شلاق زدن دم خود به سطوح سختی مانند دیوار خانه یا قفس، باعث شکستگی آن می شود. زمانی که ایگوانا در قفسی با شرایط و سایز مناسب به همراه لامپ های یو وی بی سالم زندگی کند و رژیم غذایی صحیح در اختیار داشته باشد، به ندرت پیش می آید که خود او باعث جراحات وارده به دمش شود. قفس های بسیار تنگ که ایگوانا نتواند به راحتی در آن به اطراف حرکت کند، می تواند موجب وارد آمدن صدمات به دم ایگوانا شود. صاحبان ایگوانا گاهی هنگام بستن در قفس ایگوانا، دم ایگوانا را در آن گیر می دهند. ایگواناها نیز گاهی اوقات اقدام به پریدن به سمت پایین می کنند که این عمل نیز می تواند منجر به آسیب دیدگی دم ایگوانا شود. ممکن است حیوان خانگی دیگری به جز ایگوانا که بدون نظارت به همراه او در خانه رها شده است، دم ایگوانا را گرفته و این کار را یک بازی سرگرم کننده بداند و یا حتی ممکن است که یک انسان دم او را بگیرد که هر دوی این عوامل می توانند منجر به آسیب دیدگی دم ایگوانا شوند.  

 

شکستگی دم ایگوانا

 

من چگونه باید از ایگوانای خود پس از، از دست دادن دم مراقبت کنم؟

توجه و مراقبت در مرحله ی نقاهت از دمی که دچار یک شکستگی ساده باشد، ساده است. ابتدا مطمئن شوید که خونریزی منطقه ی شکستگی بند آمده باشد. شما می توانید از پودر خون بند(که می توان آن را از فروشگاه های حیوانات خانگی در بخش پیرایش ناخن، تهیه کرد) و آرد ذرت یا آرد گندم برای کمک به جلوگیری از خونریزی استفاده کنید. معمولا پس از شکستگی دم، خونریزی کمی اتفاق می افتد. منطقه ی شکستگی را با بتادین(providone-iodine) پاک و تمام پودر را از زوی آن تمیز کنید. شما یا می توانید این ناحیه را با گاز پانسمان تمیز خشک کرده و یا اجازه دهید که در مجاورت هوا خشک شود. سپس باید بر روی انتهای دم پماد نئوسپورین(Neosporin) (یا هر پماد آنتی بیوتیک سه گانه ی دیگر) بمالید. روال تمیز کردن زخم و مالیدن پماد نئوسپورین روی آن را دو بار در روز و به مدت یک هفته و یا مادامی که زخم درمان شود انجام دهید. به دقت مراقب نشانه های عفونت یا قانقاریا باشید.(رجوع شود به متن زیر)

 

آیا لازم است که ایگوانای خود را نزد دامپزشک ببرم؟

شکستگی های جدی تر نیازمند مداخله ی دامپزشک می باشند. این شکستگی ها آن هایی هستند که طی آن، دم ایگوانا از نقاط بالا تر شکسته شده باشد و یا این که پوست دم پس از شکستگی آن پاره نشده باشد. عفونت دم نیز نیازمند نظارت دامپزشک می باشد و در هر دو مورد(شکستگی شدید و عفونت دم) قطع کردن دم، پیامدی محتمل می باشد. 

دلایل متعددی برای قطع کردن دم ایگوانا وجود دارد که احتمالا عفونت، رایج ترین آنها است. احتمال این که دم ایگوانا آلوده شده و نیاز به جراحی داشته باشد بیش از زمانی است ایگوانا به خاطر رنجی که از یک جراحت متحمل می شود، نیاز به قطع عضو داشته باشد. عموما انتهای دم ایگوانا دچار قانقاریا می شود که اغلب به خاطر مصدومیت می باشد اما مکررا مواردی وجود داشته اند که درآن ها تنها به نظر رسیده که قانقاریا بدون هیچ دلیلی شناخته شده ای اتفاق افتاده است.

قانقاریا بدان معنی است که دم، آلوده شده و بافت های آن در حال مرگ هستند. به منظور حفظ بافت زنده در بقیه نقاط دم، منطقه ی آلوده شده باید قبل از این که به بافت سالم گسترش یابد، برداشته شود. قانقاریای خشک نوع معمول تر عفونت است که طی آن نوک دم به رنگ تیره یا سیاه و سفید در آمده و خشک می شود، مثل این که مایع موجو در منطقه ی آلوده از بین رفته باشد. قانقاریای مرطوب کم تر شایع می باشد که در آن منطقه ی آلوده، تیره، نرم و له می شود. قانقاریای گازی تقریبا هرگز در نوک دم اتفاق نمی افتد. در طی این نوع قانقاریا کیسه های گازی توسط باکتری ها، در بافت آلوده و در زیر پوست تشکیل می شود.

 

 ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبعhttp://www.greenigsociety.org

کوتاه کردن ناخن ایگوانا

حبیب ا... احمدی بازدید : 102 پنجشنبه 18 مهر 1392 نظرات ()

 

" کوتاه کردن ناخن ایگوانا "

 

کوتاه کردن ناخن ایگوانا، باید یک پروژه ی سرگرم کننده برای شما باشد. اگرچه این وظیفه ی ساده ای نیست و بستگی به این دارد که ایگوانای شما چه قدر آرام باشد. اگر شما با ایگوانای خود با احترام برخورد کنید، و برای آن یک رژیم غذایی سالم، قفس تمیز و گرمایش مناسب تهیه کنید به احتمال بیش تری ایگوانای شما به اندازه ی کافی در کنار شما آرام خواهد گرفت تا بتوانید ناخن های او را کوتاه کنید. بیش تر اوقات ایگوانا های ما کم تر از آن چیزی که ما شایسته ی آن هستیم به ما گرایش دارند و این اغلب از زخم های موجود روی بازو هایمان مشهود است.

 

اگر ایگوانای شما دمدمی مزاج و گریزان است، در صورت تمایل، از روش دو نفری برای کوتاه کردن ناخن های آن استفاده کنید. یک نفر باید دم و پاهای عقبی ایگوانا را نگه دارد تا فرد دیگر ناخن های جلویی ایگوانا را کوتاه کند. و پس از اتمام کار، یک نفر باید سر و پا های جلویی حیوان را بگیرد تا فرد دیگر ناخن های عقبی ایگوانا را کوتاه کند.

 

همچنین برای ثابت نگه داشت ایگوانا در هنگام کوتاه کردن ناخن های آن، می توانید به شکل ساندویچ حوله ی دور آن بپیچید. ناخن گیر های مختلفی در بازار امروز یافت می شود. اکثر فروشگاه های حیوانات خانگی ناخن گیر های مخصوصی صرفا برای کوتاه کردن ناخن ایگوانا به فروش می رسانند که برای کوتاه کردن ناخن پرندگان نیز از آن استفاده می شود. در این مورد شما حتی از قیچی های کوچک و ناخن گیر های مخصوص انسان نیز می توانید استفاده کنید.

 

با دنبال کردن راهنمای زیر، گرفتن ناخن ایگوانا برای شما ساده خواهد شد:

 

 فقط نوک ناخن ایگوانا را کوتاه کنید و این کار را درست از جایی که انحنای ناخن ایگوانا شروع می شود، انجام دهید. اگر شما ناخن ایگوانا را از پشت این انحنا کوتاه کنید خطر زخمی شدن ایگوانا و خونریزی وجود دارد. در صورت وقوع این اتفاق، انگشت ایگوانا را در نشاسته ی ذرت فرو ببرید تا خونریزی متوقف شود. 

 

کوتاه کردن ناخن ایگوانا

 

 

ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبعhttp://iguanaden.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی بند بند(نواری)

حبیب ا... احمدی بازدید : 245 چهارشنبه 20 شهريور 1392 نظرات ()

 

(Fiji banded iguana (Brachylophus fasciatus))  معرفی کامل گونه ی ایگوانای فیجی بند بند"


ایگوانا ی فیجی بند بند



 

همچنین با نام ایگوانای بند بند(نواری) اقیانوس آرام جنوبی شناخته می شود.

نام مترادف:    Brachylophus brevicephalus

نام فرانسوی: Iguane à bandes de Fidji


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       براکی لوفوس


 

اندازه

طول کل: تا 80 سانتی متر


 

شرح

ایگوانای فیجی بند بند یک سوسمار فوق العاده زیبا، بزرگ و به رنگ سبز زمردی است که دلیل نام گذاری آن وجود نوارهای بسیار متفاوت عمودی عریض، به رنگ آبی تا سبز کم رنگ بر روی بدن جنس نر می باشد. برخلاف جنس نر، بدن ایگوانا های ماده معمولا به رنگ سبز یکنواخت می باشد که گاهی اوقات تعداد کمی لکه به رنگ سفید تا آبی کم رنگ روی آن مشاهده می شود. هر دو جنس دارای چشم های نارنجی تا قرمز، سوراخ های بینی لبه دار به رنگ زرد روشن و یک تاج کوتاه از فلس های برافراشته هستند که تا پایین ستون مهره های آن ها امتداد یافته است. دم بسیار بلند آن ها بیش از دو سوم طول بدن آن ها را تشکیل می دهد و برای حفظ تعادل آن ها در هنگام بالا رفتن از شاخه های درختان کاربرد دارد.

ایگوانا ی فیجی بند بند نر


زیست شناسی (بیولوژی)

ایگوانای فیجی بند بند در در طول روز فعال است و در این مدت، برای تغذیه به دنبال برگ ها، گل ها، میوه ها و گاهی اوقات حشرات می گردند، در زیر نور خورشید حمام آفتاب می گیرند و از قلمرو خود دفاع می کنند. قلمرو برای نرها بسیار اهمیت دارد و با نمایش های عمدتا بصری سعی می کنن مهاجمان را بترسانند و اغلب، این عمل با برخورد های پرخاشگرانه خاتمه می یابد. در زمان معاشقه، نر ها با تکان دادن سر و زبان زدن به بدن ماده ها آن ها را اغوا می کنند. پس از جفت گیری، ماده ها لانه ای حفر کرده و در آن سه تا شش تخم می گذارند و تخم ها را دفن می کنند. معمولا هفت تا نه ماه بعد، ایگوانا های نوزاد سر از تخم بیرون آورده و با نقب زدن لانه، با هم از آن خارج می شوند.

 ایگوانا ی فیجی بند بند

محدوده

جمعیت این ایگوانا ها در جزایر فیجی(Fiji) و تونگا(Tonga) محصور می شود و جمعیتی نیز در وانوواتو(Vanuatu) گزارش شده است.  

 

زیستگاه

این ایگوانا ها بیش تر در زیستگاه های جنگل های دست نخورده یافت می شوند. این سوسمار صرفا درختی در بالا رفتن و جهش کردن در میان شاخه های درختان بسیار خوب عمل می کند. آن ها همچنین مانند سایر ایگوانا ها شناگران خوبی هستند.

 ایگوانای فیجی بند بند ماده

وضعیت

ایگوانای فیجی بند بند در فهرست قرمز 2007اتحاديه بين‌المللي حفاظت از طبيعت و منابع طبيعي(IUCN) به عنوان گونه ی آسیب پذیر((Endangered (EN)) طبقه بندی شده و در پیوست اول CITES فهرست شده است.

عکس

 

تهدیدات

به دلیل تخریب زیستگاه ایگوانای فیجی بندبند و وجود شکارچیانی از جمله خدنگ و گربه های خانگی شناخته شده ی جزیره که آن ها و تخم هایشان را می خورند، این گونه به شدت در معرض خطر در نظر گرفته شده است.

ایگوانای فیجی بند بند 

حفاظت

ایگوانای فیجی بند بند در حال حاضر توامان بر اساس قوانین فیجی و قوانین بین المللی، تحت حفاظت کامل قرار دارد. همچنین برنامه های موفقی برای تولید مثل این گونه در اسارت وجود دارد، از جمله در باغ وحش Fear-No-More در فیجی که در پانزده سال گذشته با موفقیت این گونه را پرورش داده است و باغ وحش سان دیه گو در ایالات متحده که از سال 1965 بیش از 100 ایگوانا پرورانده است. 

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

پنهان شدن ایگوانا

حبیب ا... احمدی بازدید : 180 پنجشنبه 14 شهريور 1392 نظرات ()

 

" مخفی شدن ایگوانا "

 

اگر ایگوانای شما مدتی است که در قفس خود پنهان می شود، برای مخفی شدن آن دو احتمال وجود دارد چراکه دو نوع مختلف مخفی شدن وجود دارد. یک نوع آن موقتی است و برای ایگوانایی که به تازگی به خانه یا قفسی جدید منتقل شده است، پاسخی طبیعی می باشد و زمانی که ایگوانا خود را با چیزهای جدید در زندگی خود وفق دهد، این نوع مخفی شدن پایان خواهد یافت.

 

 

نوع دوم، پنهان شدن بیش از حد ایگوانا می باشد و نشانه ی آشکاری است از این که ایگوانا یا قفس آن دارای مشکلی می باشند. اگر ایگوانا مریض یا مجروح شود ممکن است پنهان شود و در این حالت نیاز به مراقبت های پزشکی دارد. اگر ایگوانا توسط همتای هم قفس خود مرعوب شده و در نتیجه پنهان شده باشد، برای ایمنی و سلامتی روانی آن، باید ایگواناها را از هم جدا کرد. اگر زیستگاه ایگوانا بیش از حد کوچک باشد، باید قفسی بزرگ تر برای آن فراهم شود تا به قدری احساس استرس به او دست ندهد که نیاز به پنهان شدن پیدا کند. خوشبختانه، پنهان شدن بیش از حد ایگوانا به طور کلی دارای این علت است، و مادامی که این مشکل برطرف شود، رفتار ایگوانا با گذشت زمان بهتر می شود. 

 

ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبعhttp://www.greenigsociety.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس(قسمت دوم)

حبیب ا... احمدی بازدید : 214 دوشنبه 04 شهريور 1392 نظرات ()


"معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس (Amblyrhynchus = Galapagos marine iguana) "

 

ایگوانای دریایی گالاپاگوس

 

زیستگاه

این گونه اغلب در کلنی هایی در مکان هایی که صخره های دریایی کم عمق توسط یک جزر وسیع پدیدار می شوند، و در یک خط ساحلی صخره ای زندگی می کنند. ایگوانا های دریایی در امتداد صخره های پایینی که حدود دو تا سه متر بالا تر از سطح دریا قرار دارند، در حال آفتاب گرفتن یافت می شوند اما ممکن است به ارتفاعات 80 متری هم صعود کنند. آن ها همچنین برای دفن کردن تخم های خود، نیازمند دسترسی به مناطق شنی می باشند. اگرچه جزایر گالاپاگوس در خط استوا قرار دارد، اما آب های اطراف آن که توسط جریان های اقیانوسی حمل می شود بسیار سرد است.


 ایگوانای دریایی گالاپاگوس

 

وضعیت

ایگوانای دریایی گالاپاگوس در فهرست قرمز IUCN به عنوان گونه ی آسیب پذیر((Vulnerable (VU)) طبقه بندی شده و در پیوست دوم CITES فهرست شده است. وضعیت زیر گونه ها: زیر گونه های Amblyrhynchus cristatus mertensi و A. c. nanus به عنوان گونه های در معرض خطر((Endangered (EN)) و زیر گونه هایA. c. albemarlensis، A. c. cristatus،  A. c. hassi، A. c. sielmanni وA. c. venustissimus are classified به عنوان گونه های آسیب پذیر((Vulnerable (VU)) در فهرست قرمز IUCN طبقه بندی شده اند.

 عکس

تهدیدات

ایگوانای دریایی گالاپاگوس به گونه ای تکامل یافته است که در مقابل شاهین های بومی گالاپاگوس(Buteo galapagoensis) از خود رفتار های ضد شکارچی نشان دهد، اما زندگی آن ها همچنین توسط حیوانات شناخته شده از جمله گربه، سگ و موش های صحرایی تهدید می شود. این حیوانات شکارچی ایگواناها و تخم های آن ها را خورده و به جمعیت نوزادان آن ها در بسیاری از کلنی ها تلفات زیادی وارد می آورند.

این گونه به نوسانات زیست محیطی ناشی از ال نینو نیز حساس است. این پدیده ی طبیعی به خاطر ضعیف شدن باد های تجاری رخ می دهد و در نتیجه ی آن دمای آب دریا حدود 4.3 درجه سانتیگیراد و به دنبال آن سطح دریاها و میزان بارش، افزایش می یابد. پدیده ی ال نینو به طور متوسط هر 12.3 سال یک بار اتفاق می افتد و در زمان بین سال های 1982 تا 1983 شدید ترین ال نینو در صد سال گذشته رخ داد. نوسانات محیطی و به دنبال آن هجوم یک نوع جلبک دریایی(Giffordia mitchelliae) که مانع رشد غذای معمولی گونه های ایگوانای دریای شد، دلیل مرگ 50 درصد از جمعیت آن ها است.

نشت نفت و آلودگی های دریایی نیز تهدیدات بسیار جدی برای این ایگواناها محسوب و باعث نابودی ذخایر غذایی و سواحل مخصوص لانه سازی آن ها می شود. در حادثه ی اخیر نشت نفت از نفتکش اکوادوری در سال 2001، میلیون ها لیتر نفت و سوخت وارد آب های جزایر گالاپاگوس شد. در سال بعد حدود 15 هزار ایگوانا فقط در جزیره ی سانتافه(Santa Fe) کشته شدند که بیش از 60 درصد کل جمعیت آن ها در آن جزیره بود.

 

ایگوانای دریایی گالاپاگوس

 

حفاظت

ایگواناهای دریایی گالاپاگوس در یکی از متنوع ترین مناطق زیستی جهان زندگی می کنند. جزایر گالاپاگوس برای مدت طولانی است که مورد مطاله و حفاظت قرار گرفته و در تدوین نظریه ی تکامل انتخاب طبیعی داروین تاثیر گذار بوده است. در تازه ترین اقدام، در ماه مارس سال 1998، 133 هزار کیلومتر مربع از منطقه برای حفاظت دریایی از گالاپاگوس تعیین شد که این اقدام، این منطقه را به یکی از بزرگترین مناطق حفاظت شده ی جهان تبدیل کرد. برنامه های تفصیلی حفاظت و پژوهش منطقه نیز که بر روی موضوعات: مطالعه ی اکولوژی جزایر، اثرات نوسانات محیطی بر روی گونه ها و تاثیرات انسان بر روی حیات وحش تمرکز داشته ، توسعه پیدا کرده اند.

کنترل حیوانات شکاری شناخته شده در جزایر مهم ترین و فوری ترین اقدام می باشد و پارک ملی گالاپاگوس و ایستگاه چارلز داروین در حال مقابله با این مشکل هستند. تلاش های حفاظت بلند مدت متمرکز بر روی جنبه های دیگر نیز برای بهبود وضعیت این گونه ی منحصر به فرد ضروری می باشد.

حفاظت از ایگوانای دریایی

 

ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبع: http://www.arkive.org


 

پیوست

ال نینو چیست؟ (منبع: http://www.jazirehdanesh.com)

ال‌ نينو يک پديده‌ی آب و هوايی است که با گرم شدن آب‌های سطحی اقيانوس آرام در ساحل غربی آمريکای جنوبی همراه است. هواشناسان با بررسی‌های گوناگون به اين نتيجه رسيدند که علت اين همه دگرگونی آب و هوايی، جريان آب گرم غيرطبيعی است که در اقيانوس آرام، به ويژه در ساحل پرو و اکوادور، رخ می‌دهد. علت بروز اين دگرگونی، ضعيف شدن وزش بادهای هميشگی به نام بادهای اليزه(تجارتی) است که آب‌های گرم را به سوی سواحل غربی اقيانوس آرام(يعنی به سوی شرق آسيا) می‌رانند. در نتيجه، دمای آب‌های سطحی در سواحل شرقی اقيانوس آرام( ساحل غربی آمريکای جنوبی) تا 27 درجه‌ی سلسيوس افزايش می يابد و ماهی‌ها و گياهانی که نمی‌توانند در چنين آب‌هايی زندگی کنند، از بين می‌روند.

عطسه کردن ایگوانا

حبیب ا... احمدی بازدید : 247 پنجشنبه 31 مرداد 1392 نظرات ()

 

"عطسه کردن ایگوانا"

 

ایگواناها مانند ما عرق نمی کنند، اما باید به نحوی نمک اضافی را از بدن خود دفع کنند. آن ها این کار را با عطسه کردن انجام می دهند. ممکن است در اطراف بینی و همه جای قفس ایگوانا مواد سفید رنگ سخت که همان بلور های نمک هستند به چشم بخورد که هنگام عطسه کردن ایگوانا، به بیرون ریخته می شوند. این امر طبیعی بوده و جای هیچگونه نگرانی وجود ندارد. اما اگر ایگوانای شما بیش از حد یعنی بیش از تنها چند بار در طول روز عطسه کند به این معنا است که در رژیم غذایی خود بیش از حد سدیم دریافت می کند. همچنین اگر عطسه با خس خس، سرفه و یا خمیازه همراه باشد نشان دهنده ی مشکلات تنفسی در ایگوانا می باشد و باید توسط یک دامپزشک خزندگان معاینه شود.

 

ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبع: http://www.greenigsociety.org

معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس(قسمت اول)

حبیب ا... احمدی بازدید : 443 جمعه 18 مرداد 1392 نظرات ()

 

"معرفی کامل گونه ی ایگوانای دریایی گالاپاگوس(Amblyrhynchus iguana=Galapagos marine iguana)"

 

 ایگوانای دریایی


همچنین با نام ایگوانای دریا (Sea Iguana) شناخته می شود


 

فرمانرو:       جانوران

شاخه:       مهره داران

رده:          سوسماریان

راسته:      پولک‌داران

زیرراسته:   ایگوانیدا

سرده:       آمبلی رینوس


 

اندازه

میانگین طول جنس نر: 0.75 متر

میانگین طول جنس ماده: 0.6 متر

میانگین وزن جنس نر: 1.5 کیلوگرم

میانگین وزن جنس ماده: 0.5 کیلوگرم 


 

شرح

ایگوانا های دریایی گالاپاگوس تنها سوسمارهای دریایی در جهان می باشند. آن ها ساکن جزایر گالاپاگوس هستند و در غیاب شکارچیان پستاندار، به خوبی با محیط خشن دریایی انطباق یافته اند. هر چند این ایگواناها دارای بینی های با لبه ضیم برای تغذیه از جلبک های دریایی، دم مسطح از پهلو برای کمک به شنا کردن، و اندام قدرتمند با پنجه های قوی جهت چسبیدن به سخره ها بوده و این چنین تکامل یافته اند، اما با نگاهی سطحی ظاهر آن ها شبیه به سوسمار های بزرگ است. بدن آن ها به رنگ خاکستری تا سیاه می باشد و در طول فصل جفت گیری ممکن است لکه هایی از رنگ سبز مسی یا قرمز روی سطح بدن فلسدار آن ها نمایان شود و این می تواند به دلیل تغذیه ی آن ها از یک جلبک دریایی خاص باشد که در ماه های تابستان به گل می نشیند. این ایگوانا ها دارای فلس های پشتی به شکل ستون های هرمی سنگی هستند که از سر تا دم آن ها کشیده شده است. اگرچه نرها بزرگتر از ایگواناهای ماده به نظر می رسند، ولی هر دو جنس ظاهر مشابهی دارند. این امر در مورد ایگوانا های تازه متولد شده هم صادق است با این تفاوت که رنگ بدن آن ها معمولا تیره تر می باشد.

 ایگوانای دریایی


 

بیولوژی(زیست شناسی)

ایگوانا های دریایی گالاپاگوس در طول روز فعال هستند و چند ساعت اولیه بعد از طلوع خورشید را برای آفتاب گرفتن زیر نور خورشید به منظور آماده سازی برای فعالیت صرف می کنند. اکثر قریب به اتفاق ایگواناها در هر کلونی، هنگام وقوع بیش ترین جزر آب، تقریبا به طور انحصاری، از جلبک های دریایی مناطق جزر تغذیه می کنند و تنها پنج درصد بزرگ تر افراد برای تغذیه و اغلب در ساعات گرم ظهر به درون آب شیرجه می روند. آب این مناطق بسیار سرد است و باعث می شود ایگوانا در هنگام تغذیه به سرعت گرما از دست بدهد. این امر آن ها را مجبور می کند تا دوباره بر روی صخره ها برگشته و خود را در زیر نور خورشید گرم کنند. در واقع اندازه ی یک ایگوانا و راهی که گرما به دست آورد یا از دست بدهد، مشخص کننده ی روش تغذیه ی آن است. افراد کوچک تر، که به سرعت گرما از دست می دهند، در هنگام بیش ترین جزر آب، از گیاهان روی صخره ها تغذیه کرده، جلبک های روی سطوح را می تراشند و به ندرت در دریا شیرجه می روند؛ اما افراد بزرگ تر به زیادی آن ها گرما از دست نداده و بنابراین می توانند زمان بیش تری فعال باشند. آن ها از جلبک های دریایی آب های کم عمق با عمقی در حدود دو تا پنج متر تغذیه می کنند اما توان این را دارند که تا 25 متر پایین تر از صخره ها شیرجه رفته و بدون نیاز به رقابت با ایگوانا های دیگر از فراوانی جلبک های این مناطق بهره ببرند. آن ها در زمان تغذیه مقدار زیادی نمک محلول - که مقادیر بیش از حد آن می تواند سمی باشد- نیز مصرف می کنند. بنابراین آن ها بلور های نمک را از غده بینی خود از راه عطسه کردن دفع می کنند. فعالیت ایگوانا های دریایی بین ظهر تا اواخر شب کاهش می یابد و آن ها پیش از غروب آفتاب به شکاف ها یا زیر تخته سنگ ها بر می گردند.

 

تولید مثل این نژاد هر ساله در طی یک دوره ی سه ماهه صورت می گیرد که طی آن نر ها به دفاع از قلمرو های جفت گیری خود می پردازند. هر فرد معمولا در هر دو سال فقط یک بار جفت گیری می کند. آن ها مراقبند تا انرژی از دست ندهند و برای حفاظت از قلمرو خود روی انجام اعمالی با صرف انرژی کم تر و یا گاز گرفتن حریف تکیه می کنند. تخم گذاری بسته به موقعیت جزیره از ماه ژانویه تا آپریل صورت می گیرد. ایگوانا های ماده در محدوده ی 300 متری، درون لانه های ساخته شده در شن و ماسه یا خاکستر های آتشفشانی، با عمق 30 تا 80 سانتی متر، بین یک تا پنج عدد تخم می گذارند. ماده ها اغلب برای چند روز از لانه ها محافظت و پس از آن تخم ها را برای پایان دوره ی انکوباسیون ترک می کنند که حدود 95 روز به طول می انجامد. زمانی که ایگوانا های نوزاد از تخم بیرون بیایند شبیه ایگوانا های بالغ مینیاتوری هستند، درست مانند آن ها عمل می کنند و از مراقبت والدین بهره نمی گیرند.

 

محدوده

این ایگواناها بومی جزایر گالاپاگوس می باشند که با فاصله از سواحل آمریکای جنوبی یک مجمع الجزایر را تشکیل می دهند. این جزایر، آتشفشانی هستند و به هیچ خشکی دیگری متصل نیستند؛ بنابراین تصور می شود که ایگوانا های این جزیره حدود 10 تا 15 میلیون سال پیش از آمریکای جنوبی توسط الوار شناور روی آب وارد آن شده اند.

 

ترجمه: (حبیب ا...احمدی) || منبع: arkive.org

تامین "یو وی بی" مورد نیاز ایگوانا

حبیب ا... احمدی بازدید : 837 چهارشنبه 09 مرداد 1392 نظرات ()

 

UVB

 

ایگوانای شما به یک منبع گرما برای آفتاب گرفتن نیاز دارد که معمولا با بعضی از انواع لامپ ها تامین می شود. ولی آن ها به یک منبع خاص تولید کننده ی نور UVB هم نیاز دارند. UVB به ایگوانا ها کمک می کند تا ویتامین D3 را که برای کمک به سوخت و ساز کلسیم موجود در رژیم غذایی آن ها مورد نیاز است، هضم کنند. ایگوانا به خودی خود قادر به تهیه ی ویتامین D3 نیست و به یک منبع قوی UVB برای کمک به تولید آن احتیاج دارد. بدون نور UVB ایگوانا به درستی قادر به جذب کلسیم نخواهد بود و مستعد ابتلا به بیماری متابولیک استخوان می شود که یکی از نتایج کشنده ی کمبود کلسیم می باشد.

 

انواع مختلفی از لامپ UVB در بازار وجود دارد که بعضی از آن ها عبارتند از: ZooMed's Iguana Light 5.0 و Reptisun 5.0 و نیز T-Rex's Active UVHeat bulb وZooMed's PowerSun. دو مورد اول به سبک لامپ های فلورسنت لوله ای هستند که نیاز به لوازم نصب کردنی خاص دارند. دو مورد دوم چراغ های بخار جیوه اند که هم گرما و هم UVB تولید می کنند. این لامپ ها روی سرپیچ های گرد معمولی سوار می شوند اما گرمای زیادی تولید می کنند و به سرپیج های سرامیکی نیاز دارند. اکثر لامپ های UVB لوله ای بعد از حدود شش ماه –حتی اگر باز هم نور تولید کنند- اثر خود را از دست می دهند. در زمان خریدن لامپUVB باید بسیار دقت کنید. لامپ هایActive UVHeat حداقل یک سال عمر کرده و گرما و نور UVB را با هم تولید می کنند. اکثر تولید کنندگان، لامپ های خود را حتی اگر هم UVB تولید نکنند، با عنوان "طیف کامل" تبلیغ می کنند. هنگام خرید لامپ اطمینان حاصل کنید که به طور مشخص UVB تولید کند. روی لامپ باید ذکر شده باشد که دست کم %5 UVB تولید می کند. با دقت بسته بندی لامپ را مطالعه کنید. بسیاری از افراد با این مشکل مواجه شده اند که روی لامپ هایی که خریداری کرده بودند ذکر شده بود UVB تولید می کند(به خصوص لامپ های UVB جدید پیچی(فنری شکل)) درحالی که مقدار UVB تولید شده توسط لامپ ها به اندازه ای نبوده است که ایگوانا را سالم نگه دارد. بسیاری از این افراد در حال حاضر در حال تلاش برای درمان بیماری MDB ایگوانای خود هستند. توجه کنید که Grow Lights(مخصوص پرورش گیاهان)، چراغ های تولید شده برای استفاده در آکواریوم و چراغ های گیاه(plant lights) با لامپ های تولید کننده ی UVB تفاوت دارند.

 

UVB تا فاصله ی محدودی پراکنده می شود پس باید اطمینان حاصل کنید که ایگوانای شما برای تاثیر گرفتن از منبع UVB قادر است به اندازه ی کافی به آن نزدیک شود. لامپ های UVB لوله ای شکل نباید بیش از 6-8 اینچ از ایگوانا فاصله داشته باشند. فاصله ی مناسب برای لامپ های قوی تر بخار جیوه 12 اینچ برای Flood Lamps   و 18 اینچ برایLamps  Spots می باشد این فاصله ی بیش تر به خاطر قدرت بیش تر و گرمای شدیدی است که این لامپ ها تولید می کنند.

 

به یاد داشته باشید که بسیاری از اجسام می تواند قدرت UVB را کم کرده و یا مانع از عبور آن شوند. اشعه ی UVB نمی تواند از شیشه عبور کند به جز تولیدات خاص و نسبتا گران. این امر در مورد پلاستیک و پلکسی گلاس نیز صادق است. مطمئن شوید که ایگوانای شما به نور مستقیم UVB دسترسی داشته باشد. پرده ها و توری نیز اشعه های UVB را مسدود یا فیلتر می کنند، بنابراین زمانی که در حال طراحی خانه ی ایگوانای خود هستید، بزرگترین توری را که می توانید پیدا کنید، برای آن در نظر بگیرید. هم اکنون بعضی از تولید کنندگان در حال فروش محافظ های پلاستیکی برای لامپ های UVB هستند. چنانچه شما از یکی از آن ها استفاده می کنید حتما آن را حذف کنید! UVB نمی تواند از آن عبور کند.

 

منبع UVB شما نه تنها باید نقطه ی آفتاب گرفتن ایگوانا، بلکه باید تا جایی که امکان دارد سطح بیش تری از تراریوم ایگوانا را پوشش دهد. یک راه خوب برای تحقق این امر استفاده از قاب چراغ های سقفی و دیواری و قرار دادن دو عدد لامپ در آن می باشد. در لامپ های UVB لوله ای شکل به سبک لامپ های فلورسنت، حدود یک تا دو اینچ از دو انتهای لامپ نمی تواند مقدار قابل توجهی UVB تولید کند بنابراین باید سعی کنید از لامپ هایی با بلند ترین طول استفاده کنید. هم چنین به یاد داشته باشید که لامپ های خود را باید دست کم هر شش ماه یک بار تعویض کنید.

 

 

یکی دیگر از منابع بزرگ UVB نور طبیعی خورشید است. تا آن جا که امکان دارد ایگوانای خود را برای حمام آفتاب گرفتن در هوای گرم به بیرون ببرید! ساختن یک قفس خورشیدی با استفاده از لوله های پی وی سی و توری پلاستیکی بسیار ساده است و به ایگوانای شما اجازه می دهد کمی با خیال راحت پرسه بزند. هرگز یک ایگونا(یا هر حیوان دیگری) را در فضای باز در یک تراریوم یا قفس شیشه ای قرار ندهید! اثر گلخانه ای به سرعت باعث گرما زدگی و مرگ حیوان می شود. در تابستان ها ما شاهد اخبار غم انگیزی از مرگ ایگوانا هایی هستیم که به معنای واقعی کلمه در یک قفس شیشه ای کباب شده اند. حتی در داخل خانه، اگر شما از یک بچه ایگوانا در یک قفس شیشه ای نگهداری می کنید، مطمئن شوید که از نور مستقیم خورشید در امان باشد چرا که گرما زدگی حتی ممکن است در داخل خانه نیز رخ دهد. برای آفتاب گرفتن ایگوانا در زیر نور خورشید، روی یک قفس توری سرمایه گذاری و یا با یک افسار ایگوانای خود را مهار کنید. رها کردن ایگوانا در فضای بیرون به صورت لجام گسیخته هرگز ایده ی خوبی نیست. زمانی که ایگوانا در فضای بیرون است، مراقبت علائم گرما زدگی در آن باشید. معمولا باز شدن گسترده ی دهان یکی از علامت های آن است. مطمئن شوید که ایگوانای شما در همه ی زمان ها به سایه و آب دسترسی داشته باشد.


ترجمه: حبیب ا... احمدی || منبع: http://iguanaden.org

تعداد صفحات : 3

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 148
  • کل نظرات : 78
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 66
  • آی پی امروز : 22
  • آی پی دیروز : 31
  • بازدید امروز : 141
  • باردید دیروز : 179
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 0
  • بازدید هفته : 538
  • بازدید ماه : 856
  • بازدید سال : 12,478
  • بازدید کلی : 121,110